İnci'm

İnci 3 yaşında...

2008-02-24T00:12:00.003+02:00

Günlüğünü ihal ettiğim gibi kendisini de ihmal ettiğim canım yavrum, prensesim şubatın 10'unda 3 yaşını doldurdu.

O artık tam bir abla. Bıcır bıcır konuşan, cevaplarıyla, sözleriyle bizi şaşkına çeviren bilmiş şımarık böcek. :)

Bir sürü kardeşim olsun diye diye bir sürü kardeşi olan ve onlar doğduğundan beri mecburen ihmal edilen, kimse benimle uğraşmıyor diyerek bin türlü naz yapan bir melek...

Kreşten dolayı sürekli hasta olduğu, her sabah ben okula gitmiyceeem diye ağladığı ve özellikle de kardeşleri de hasta olmasın diye okuldan alınan, artık evde oturan ev kuşu, anne kuzusu...

Anne hani beraber kurabiye yapıyorduk çok özledim diyen ve bugün tekrar eskisi gibi beraber kurabiye yaptığımız için çok ama çok mutlu olan minik kuzu...

Dün beraber kaçamak yaptığımız deniz kenarında gezip, denize taş attığımız, yazın kardeşlerimle geliriz diyen can...

Kucağıma yatıp benim de gazımı çıkar diyen, numaradan gak gak yapan kıskanç böcek...

Bacağıma çıkıp, oturdum, yattım, salla diye gülen koca bebek...

Kardeşlerini çok seven, bir sürü kardeşi olduğu için sen şanslısın dediğimiz ve ben şanslıyım diyen ama ihmal edildiği için isyan eden kuzu...

En güzel zamanında seninle yeterli ilgilenemediğim için çok ama çok üzgünüm yavrum, ama bil ki seni çok seviyorum. Sen her zaman benim göz bebeğimsin, canımın içi, ilk göz ağrımsın...

Son durumlar...

2007-09-20T18:21:00.000+03:00

Okulla ilgili bir sorunumuz kalmadı. Gayet memnun gidip geliyor. Hiç gitmeyeyim falan demiyor. Sadece geçen gün doktor muayenesi varmış, doktor geldi, ben hasta değilim deyip durdu. Muayene olmamış. Okulda yaptıklarını anlatıp durur diye düşünüyordum ama herşeyi anlatan İnci hiçbir şey anlatmıyor. Ağzından kerpetenle laf alıyoruz okul konusunda... Laf arasında bir kaç parça şey söylerse söylüyor... Orada çok uyumluymuş, hiçbir şeye itiraz etmiyor, tüm etkinliklere katılıyormuş. Yemeklerinin de hepsini yiyormuş.

Eve gelince İnci ikinci kişiliğini sergiliyor bize. Yemiycem, giymiycem, mem de mem... Zorlamıyorum hiçbir şeye ama kök söktürüyor yani...

Bağırıp çağırmadan çocuk terbiyesi kitabını çok beğendim ondaki yöntemleri uygulamaya çalışıyorum, çok işe yarıyor. Birebir aynısı olmasa da taktik alıyorum.

İnci yatağından inemiyordu, çünkü bariyeri tam inmiyor, yarım duruyor. Çıkabiliyordu ama inmeyi göstermeme rağmen yapamıyordu. Son iki haftadır inebiliyor. Haftasonu sabah uyanınca inmiş yanıma geldi. Aramıza girdi kedicik, babası uyuyordu farkında değil ama ben önce biraz uyuyor numarası yaptım, baktım sessiz duruyor, sonra uyanıyormuş gibi yaptım. Sarıldık beraber, bir müddet yattık. Sonra o benim iyice uyandığımı anlayıp çenesini açınca hadi kalkalım dedik kalktık. Babamızı uyandırmayalım. Ona sarılıp yatmak çok güzel :) Geceleri de sarılıp yatıyoruz bir müddet sonra ya o hemen uyuyor yatağına koyuyoruz ya da uyuyamıyor yatağına geçiyor. Bayan inadın en masum ve sakin olduğu zamanlar uyuduğu zamanlar :) diyecektim ama geçen gece uykusunda uyumuycam diye söyleniyordu, ve daha başka şeylere... :))

:)

2007-09-11T11:32:00.000+03:00

Teyzesi: Arabanı annene gösterelim, bakalım beğenecek mi?
İnci: Şimdilik idale (idare) etsin. Daha sonra büyüğünü yapalım ben. (yaparım)

Not: Eve gelince ben fotoğrafını çekemeden arabanın tekerleklerini parçaladı. Bu arabanın son hali.. :)

Dün sabah ben götürdüm, önce beni öptü, sonra güzelce öğretmeniyle çıktı. Öğlen almaya teyzesi gitti. Bu sabah da teyzesi bıraktı. Şimdilik bir problem yaşamadık maşallah.

Bu fotoğrafı da bu sabah teyzesiyle giderlerken arkalarından çektim... :)

2,5 yaş kontrolü ve aşısı

2007-09-08T19:50:00.001+03:00

Dün yuvadan aldıktan sonra bir de doktora götürdüm. 2,5 yaşında olması gereken Hepatit A aşısı vardı, bir de normal muayene oldu. Herşey normal, hatta bu sefer memişleri de doktorun dikkatini çekmedi, kayboluyor sanırım.

Boy: 93,5 cm
Kilo: 12,5 kg

Doktor bir şikayetiniz var mı diye sordu. Sadece çok zor büyük tuvaletini yapıyor, ağlıyor dedim. Bir de popom kaşınıyor deyip duruyor ne zamandır, parazit mi var acaba diye tahlil yaptırdım yazın, hiçbir şey çıkmadı dedim. Tahlil sonuçlarını da gösterdim. Doktor bebekliğinden beri böyle problem var mıydı bunun için tedavi uyguluyormuyduk dedi, yoktu dedim, yeni oldu. Kontrolünü yaparken makatına da baktı ve çatlak var dedi. Yiyeceklerle kabızlığını çözemedim dedim, ilaç verdi. Duphalac şurup, anestol merhem ve suya katıp içinde biraz oturtmak için bir solüsyon . Eğer herşeye rağmen geçmezse cerrahın görmesi gerek dedi.

Ben hem bağırsakları yumuşatıcı gıdalara devam edeceğim hem de ilaçlarını vereceğim, inşallah kabızlığı geçer. Yavrumun o kadar canı yanıyor ki anlatamam. Son ana kadar tuvalete gitmek istemiyor. Çok zor ikna oluyor. :(

Aşı olurken ağlaması kaçınılmazdı zaten, sonra da babasını aradık. Ona telefonda "biz doktola gittik, ben aşı oldum" diye anlattı, "acıdı" dedi. Bu şimdilik son aşısıydı, artık uzun müddet aşısı yok. 4-6 yaş arası var. Bir ara da PPD testi yaptırmamız gerekiyor, verem aşısının tutup tutmadığını test için yapılıyormuş. Çok acil değil, bir kaç ay içinde yaptırabilirsiniz dedi doktor.

Bugün uzun zamandır yapmam gereken bir şeyi yaptım. İçi föylü bir klasör aldırdım ve içine İnci'nin bu zamana kadar olan tahlillerini yerleştirdim. Hepsini bir torbada toplamıştım, içinden çıkarıp bakmak zor oluyordu. Böyle iyi oldu çünkü bazen doktor eski tahlil sonuçlarına da bakmak isteyebiliyor. Sağlık cüzdanında zaten hastalandığında kullandığı ilaçları ve gelişimi var. Reçeteleri de saklıyorum ama onlara gerek yok sanırım.

Yuvada 5. gün

2007-09-07T11:58:00.000+03:00

Dün beni hiç aramamış, öğlen almaya gittiğimde gayet iyi bir şekilde geldi. Boyalarla el baskısı yapmışlar sonra o kağıtları panoya asmışlar. Onlara baktık. Neler yaptığını öğretmenine sordum, toplu oyunlara etkinliklere katılıyor ama diğer zamanlar eline bir iki oyuncak alıp bir kenara çekiliyor dedi. Diğer çocuklara katılması için davet etmek, teşvik etmek gerekiyor dedim, öğretmeni de evet öyle dedi. Yemeğini çok yavaş yiyor, en son yiyor dedi. İki kaşık ben yediriyorum 3 kaşık o yiyor dedi. Genelde sen yedir diye öğretmenine bırakıyormuş kaşığı. Zamanla kendi yemeyi de öğrenecek. Öğretmeni yemekten sonra tuvalete de götürmüş. Ona sorunca hep yok diyor dedi, evde de öyle dedim. Çok sıkışmadıkça tuvaletim geldi demiyor.

Sonra eve geldik, bütün gün de evde oynadı. Öğle uykusu uyumuyor. Gel biraz dinlenelim diye saat 3 gibi yatağa gidip uzanıyorum ama o benim yanımda oyun oynuyor, uyumuyor. Akşam da teyzesi parka götürdü. Parkta kendinden 1 yaş büyük bir çocuk varmış. Onu tanıyor, arkadaş olmuşlar. İnci'nin abla abi dışında tek arkadaşı denebilir. İkiz kızlar varmış, hep beraber çok güzel oynamışlar. Kaydıraktan kaymışlar. Teyzesi ne kadar eğlendiğini, güzel oynadığını anlata anlata bitiremiyor. Bu akşam da parka gideceklermiş. Park denince hemen Fuukan (Furkan) diyor zaten.

Akşam parkta yaptıklarıyla ilgili konuşurken kızları anneleri çağırdı, onlar alışverişe gideceklermiş dedi. Teyzesi ben duymadım deyince de "sen duyamazsın ki zaten, onlar kendi aralarında konuşuyorlardı" dedi. :)

Dün gece yatarken bana yastığımı battaniyemi götürelim ben hep okulda kalayım diyordu. Ama sabah kalkıp hazırlanırken okula gitmeyeliiiim, okula gitmeyeliiim diye diye hazırlandı. Evden çıktık, yolda hala okula gitmeyeliiim diyordu. Ben de bütün çocukların okula gittiğinden, komşu abi ablalarından bahsettim. Okula girdik, ağlamadı ama öğretmeni inene kadar paçamdaydı. Öğretmeni gelince bana el salladı çıktı. Merdivenlerdeyken de "sen 5 dakka dur, sonra git" dedi. :) Ağlamadan çıktı, öğretmenine alışıyor ama okulda bizi karşılayan müdür yardımcısı ve psikoloğa yanaşmıyor.

Ben gidip aldığım ve öğretmeniyle birebir konuştuğum için yazılı günlük rapor vermiyorlar. Yoksa yazılı günlük rapor veriyorlarmış. Ayda iki kere de psikolog rapor verecek.

Yuvada 4. gün

2007-09-06T10:36:00.000+03:00

Fotoğrafından anlaşılacağı gibi yine çıkmak istemedi, anneyle kalmak istedi. Hayır kızım kabul etmiyorum, biz seninle ne konuştuk dedim ve ağlaya ağlaya öğretmenine teslim ettim. Anneciim diye ağlayarak merdivenleri çıkarken hadi bana el salla diye bir de fotoğrafını çektim. Çıktıktan sonra ağlamadı sustu, bir yarım saat oturdum kameradan izledim ingilizce öğretmenleriyle güzel güzel ders yapıyorlardı. Sonra öğretmenini arayıp sorduk annesi gitsin mi diye, tamam dedi. Zaten yarım gün ve aynı sitedeyiz, aradıklarında onlar telefonu kapatana kadar orada olurum :)

Önümüzdeki günler neler olacak göreceğiz. Yuvanın ücretini de ödedim bugün, bir ay dolmadan bırakmasa bari :)))

Yuvada 3.gün

2007-09-05T17:49:00.000+03:00

Bu sabah gittik, öğretmeni aşağıya inene kadar ayakkabılarını değiştirdim. Bekledik, öğretmeni gelince konuşup yukarı çıkmaya ikna olur sanmıştım ama ağlamaya başladı. Bu sefer konuşma fayda etmedi. Ben de ağlamasına prim vermedim ve öğretmenine izin verdim, alın götürün diye. Ağlayarak çıkmasına dayanamıyorum ama Allah'tan ben de ağlamıyorum. Zaten herşey yukarı çıkana kadar, çıktıktan sonra ağlamadı. Güzelce kahvaltısını etmiş. Yalnız sırt çantasını içinde bebeğim var diye çıkartmamış, çok komik görünüyor dedi psikolog, sırtında çantayla oturup kahvaltı etmeye çalışıyor dedi. Eda bebeği vardı çantanın içinde, Çorum'da unutmuştuk, dün akşam getirdi kuzeni Özlem Abla'sı.

Sınıfa geçtikleri zaman izledim, çantayı çıkartmış ama elinden bebeğini düşürmüyordu. Keyfi yerinde görünüyordu, öğretmenlerinin onlara yaptıkları her oyuna katıldı. Çocuklar toplanıp oturup öğretmenle bir şeyler yaptıkları zaman katılıyor ama serbest kaldıklarında genelde bireysel takılıyor. Oyuncaklarla da fazla oynadığını göremedim. Bir ara tuvaleti geldi, ben ekrandan gördüm anladım ama öğretmenine söyleyip söylemediğini bilemediğim için hemen müdür yardımcısına söyledim. O da telefonla öğretmenine söyledi. Çıkarken öğrendim ki o da söylemiş, zaten o sırada tuvalete giden çocuklar varmış. İnci söylüyor dedi öğretmeni.

Bale dersi vardı bugün. Bu en küçüklerin bazılarını en son indirdiler, orada da gösterilen herşeyi yapmaya çalıştığını gördüm. O dersi içerden izleyen müdür hanım, çok güzel bale yapıyor, öğretmeni çok beğendi dedi. :) Siz bale dediğime bakmayın onlar için en hafifinden hareketler işte :P

Sonra yemeğe çıktılar, ve yemek sonrası da geldik. Dişlerini fırçalatmamış, inerken ben de dinlencem dedi, ama kızım senin çarşafını getirmedik dedim, bir kaç kere tekrarlasa da sonra hadi gel senle bankaya gidelim dedim ikna oldu. Sonra yine gelicez bul(r)aya dedi, ayrıldık.
Önce arabayla bankaya gittik sonra yolumuzun üzerinde olan oyuncakçıya girdik. Onu bugün ödüllendirdim ama yarın sabah da ağlamayacağı için söz aldım. Sözlerinde durmuyor ama ;)

Doktor seti aldım. Bu ara çok doktorculuk oynuyor, bebekleri hep hasta oluyor, ben doktor olup numaradan muayene ediyorum da bu bebekler nedense hiç iyileşemiyorlar. :) Kendi doktor olsun muayene etsin bebeklerini diye beraber beğendik aldık. Bir de sürekli kaybolan tokalarımızın yerine yenilerini aldım.

Eve geldiğimizden beri oyun oynuyordu ama şimdi uyuyor. Öğle uykusu uyumuyor malesef, neyseki şimdi uyudu. Yoksa bir müddet sonra uykusuzluktan huysuzlanıp, bu sefer yemeğini de doğru düzgün yemiyor.

Yuvada her sabah, bu sabah ki gibi ağlayarak mı sınıfına çıkacak diye canım sıkıldı biraz. İnşallah öyle olmaz. Çıktıktan sonra beni hiç aramıyor maşallah ama öğretmen engelleyemeden biri zarar verirse, canı yanarsa anneeee diye ağlayabilir.

Not: Yine fotoğraf çekmeyi unuttum. Zaten 9'da kalkıp giyinip çıkması 9 buçuğa yaklaşıyor, ben de aceleci panik, unutuyorum.

Not2: Unutuyordum yazmayı, yemeğini öğretmen yardımıyla yemiş, kaşık tutmayı beceremediği için hemen bırakıp öğretmene sen yedir diyormuş.

Yuvada ilk iki gün

2007-09-04T13:50:00.000+03:00

İnci için yuva bir kaç yuva gezdim ama evime en yakınını gezmemiştim. Geçen cuma günü, eski bir anaokulu öğretmeni olan komşumla onu gezdim. Bu sene için bize uygun olduğuna karar verdik ve İnci bugün itibariyle yuvaya başladı. Haftanın 5 günü yarım gün olarak anlaştık. İlk 3 gün ücretsiz deneme günü, sonrasında eğer devam etmek istiyorsanız ücretini yatırıyorsunuz.

Sabah 9 ile 10 arası kahvaltı saati, 10 da gün gün branş dersleri seramik, müzik, yaratıcı drama ve modern dans oluyor, sonrasında da sınıflarında oyun oynayıp ders yapıyorlar. 12 de yemek yiyorlar ve yarımda çıkıyoruz. Çünkü diğer çocuklar uykuya gidiyorlar.

Pazar akşamından çantamızı, oraya vereceğimiz yedek giysilerimizi, diş fırçamız diş macunumuzu güzelce İnci ile birlikte keyifle hazırladık. Sabah da kalktık, orada kahvaltı edecek diye neşeyle gittik. Gittik gitmesine ama hiç sandığım gibi olmadı. İnci bana yapıştı, yukarıya çıkmayı reddetti. Annelerin yukarıya çıkması yasak kızım, bak herkesin annesi müdür odasında oturuyor ben seni burada bekleyeceğim falan filan işe yaramadı. Bir müddet daha bana yapıştı bir şekilde ikna olup yukarı çıktı sonra anneme gidiceeem diye ağlayarak aşağıya indi. Yine bana sarıldı, ben buradayım seni bekleyeceğim demem fayda etmedi, kaç gün önce konuştuklarımız zaten hiç konuşulmamış gibi. Sonra müdür odasındaki iki televizyondan sınıflar izleniyor. Oyun alanını gösterip tekrar ikna ettik gitti, bu sefer ağlamadı. Seramik dersi için alt kata indiler, sessizce gitti, orada bir şeyler yaptı. Dersleri bitip tekrar yukarı çıkacakken hoop bizimki benim yanıma geldi ve yine ben annemin yanında kalıcaaam yaptı, sarıldı bana. Sonra öğretmeni ellerini yıkayıp annenin yanına öyle gelelim dedi, razı oldu tekrar çıktı bir daha inmedi. Yemeğe kalmayacağını sanıyorduk ama psikolog(müdür) İnci yemeğe kalmış dedi. Yemeğini öğretmeninin de yardımıyla yemiş ve aşağıya indi. Bana ellerine çizilmiş yıldızlarını gösterdi, öğretmenini öptü, vedalaştı. Öğretmeni ona yarın kahvaltıya bekliyorum İnci dedi, tamam dedi ayrıldık.

Sonrasında ona sabah yaptıklarını tekrar hatırlatacak konuşma yapmadım. Evde teyzesi ve babasına İnci'nin yaptığı güzel şeylerden bahsettik. Yarın sabah kahvaltıya çağrıldı dedik. Akşam yine çantamızı hazırladık, salı günleri kitap günüymüş çantamıza kitabımızı koyduk, kapının yanına çantayı koyduk.

Sabah yine çantasını sırtına taktı, gittik. Oraya girince yine bana yapıştı. Benden ayrılmak istemedi. Ekrandan oyun odasındaki arabaları görünce yine öğretmeni gel bak gidelim istemezsen annenin yanına ineriz dedi razı oldu çıktı. Önce oyun salonunda biraz oynadı, ben de aşağıdan izledim. Sonra kahvaltı etmiş. Yemek odası her yaş grubunun ayrı ama orada kamera yok, göremiyorum. Aslında en merak ettiğim olaylardan biri nasıl yemek yediği. Güzelce yedi diyorlar, bilemiyorum görmeyince. Sınıfların hepsinde kamera var. Kahvaltıdan sonra müzik dersi için aşağı indiler bana sadece el salladı, öpücük gönderdi. Branş dersleri internetten web camden de izlenebiliyor. Çıkınca ne yapacak diye merak ediyordum yine bana el salladı yukarıya çıktı. Sonra sınıflarında biraz kitap okudular peşinden boyama yaptılar, ingilizce dersi yaptılar, biraz oyun oynayıp öğle yemeğine gittiler. Yemek sonrasında da İnci'yi aşağıya indirdiler. Yine öğretmeniyle vedalaştı geldik.

Üç gün çocuklar alışana kadar anneler orada oturup bekliyor. Yarın da bekleyeceğim ama perşembe günü ne olacak bilemiyorum. Eve gidip sonra gelmeme izin verecek mi bakalım. Aynı sitedeyiz yani evimizden blok ötede o kadar.

İlk gün ağlayınca içim fena oldu. Kalkıp müdahale etmemek için zor durdum. Ama onun tüm yaptıklarını aşağıdaki televizyonda izlemek güzel.

Diğer çocuklara hiç yaklaşmıyor, ya yalnız ya da öğretmeniyle takılıyor. Zamanla alışıp arkadaş edinmeyi de öğrenmesini umuyorum.

Yuvada bu hafta yeni başlayan çocukların alışma dönemi, haftaya tüm sınıflar biraz daha rayına oturacak gibi. 24 ay ile 32 ay arası 1. kısım, sonrası 3 yaş ikinci kısım olacak. Onların sınıfları birleşik gibi ama iki ayrı öğretmenleri olacak. 4 yaş, 5 yaş ve 6 yaş sınıfları da ayrı. İnci arada kalıyor bence tam olarak hangi tarafda kalacağı ve öğretmeni pazartesi netleşir. Şimdilik iki öğretmen de ilgileniyor.

Henüz orada hiç tuvaletini yapmadı, gitmeden önce evde yapmıştı. Öğretmeni de arada soruyormuş ama yok diyormuş.

Sırtına çantasını takmış giderken fotoğrafını çekmeyi unuttum. Yarın çekeyim de bu yazıya ekleyeyim. :)

2,5 yaş

2007-09-02T11:13:00.000+03:00

10 ağustosda 2,5 yaşını dolduran minik prenses sürekli yeni huylar çıkarsa da son dönem özelliklerini yazayım.

Mısırı çok seviyor ve teyzesi her hafta pazardan alıp ona haşlıyor.
Çekirdeği ve kuruyemişi seviyor. Akşamları babası çayın yanına çekirdek alınca hemen onun yanında bitip kendisine ayıklatıyor. Ben sevip yemediğim için bu konuda babasının ortakçısı.
Turşu canavarı, ona kalsa yemek yemesin turşu yesin...
Neden ile başlayan sorular bitmek bilmiyor. Neden öyle dedin? Neden öyle yaptın? Neden öyle böyle vs... olmuş?
Bak şimdi ile başlayan cümleler kurup bilmiş bilmiş bize bir şeyler anlatıyor. Bu kısım çok komik oluyor, mimikler de o kadar bilmiş bimiş ki çok hoşumuza gidiyor. Şöyle yapmıştık, böyle yapmıştık, öyle oldu, böyle oldu, yaşadığı her şeyi anlatıyor. Bazen farklı konularda alakasız şeyler anlatabiliyor veya konular arasında farklı ilişkiler kurabiliyor. Bir kelime ona yaşadığı başka bir olayı çağrıştırabiliyor ve onu anlatıyor.
"O öyle diildiiii" diye kızıp bir şeylerin onun istediği gibi olması konusunda ısrar ediyor.
Kendisiyle oynamaya gelen komşu ablasına, kendi isteklerini yaptırıp, ortamı o yönetiyor.
Cümlelerinin sonunda emir kipi kullandığı zaman uyarır uyarmaz düzeltip "misin" ekleyip tekrar soruyor.
Bu ara istediklerini ağlayarak yaptırmaya çalışıyor veya istediği bir şeyi düzgün söylemek yerine ağlayarak söylüyor. Anlamıyorum düzgün söyle, ağlamadan söyle, ağlarsan asla yapmam diyerek, normal bir şekilde istemesini sağlıyorum. Sonrasında da niye öyle istiyorsun güzelce söylesene yavrum, ağladığın zaman ne söylediğin anlaşılmıyor diye konuşuyorum ama henüz bu huyundan vazgeçiremedim.
Çekingenlik ve yabanilik huyundan da vazgeçmedi. Tanıdıklarına bile ilk anda çekingenlik yapıyor. Anne düşkünlüğü bir kat daha arttı sanki.
Teyzesini çok seviyor, onun asla gitmesini istemiyor. Yine de bazen annem yapsın, annem yedirsin diye tutturuyor.
Banyo yapmayı, suyla oynamayı sevse de kafasının yıkanmasından yüzünün yıkanmasından hiç hoşlanmayıp ağlıyor. Ama ona havuz yapıp oynadık bir kere o zaman kafasına kendi su döküyor. ;))
Kitap okumayı çok seviyoruz, bildiği kitaplarda bir şeyi atlarsam eğer o söylüyor. Legolarıyla kule tarzı şeyler yapmayı seviyor. Bebekleriyle oynuyor, mutfak oyuncaklarıyla oynamayı seviyor ama boyama yapma, kalem tutma gibi konularda zayıfız. Sanırım resim konusunda onu iyi geliştiremedim. Kendi yapmaktan ziyade ben yapayım istiyor, ben de ona gösterip o yapsın istiyorum, olmuyor.
Yemek yeme konusunda da çatal batırılıp yenen yemekleri yiyebiliyor ama kaşık kullanma konusunda beceriksiz. Zaten ilk başta ben yiycem yapsa da sonra annem yedirsin yapıyor. Sanırım bunun suçlusu da benim, fazla müdahaleci davrandım herhalde, daha küçüklüğünden beri, o yüzden kendi yemeyi iyi öğrenemedi.

Tuvalet Olayı Çözülmüştür... (Şimdilik :) )

2007-08-04T21:17:00.000+03:00

Temmuzun 19'u gibi başladık tuvalet eğitimine, zaten daha önce İnci ile bu konuda çok konuşmuş, durumu anlatmıştık. Ara ara da anladığımızda klozete oturtuyorduk ama onu hiç zorlamıyordum. Haziranda bir ara açtık altını ama ben hamileliğimden ötürü rahatsız olduğum için baktım uğraşamayacağım bir günden sonra vazgeçtim. Bu sefer teyzesi vardı, onun da yardımıyla bezi çıkarttık. İlk bir iki gün yerlere kaçırdı bir kaç kere. halıları topladık kaldırdık. Sonra anladık ki onun söylemesini beklemek değil ara ara oturtmak gerekiyor, ama bunu bazen reddediyordu, bunun sonucunda da kazalar yaşandı. İlk hafta gece bağladım, ikinci hafta bağlamadım ama gece yapmadı.

Yalnız sehir dışına gitmemiz gerekiyordu, yeğenimizin düğünü vardı. Orada giymesi için lets go'lardan aldım. İnci'ye de bez don bu, bez değil diye anlattım. Çünkü bezi çıkarttıktan sonra tekrar takmayı istemiyordu doğal olarak. Gideceğimiz yerde tuvalet yoksa buna yapabilirsin diye konuştuk.

Yine de sadece salonda giydirdim, bir de yolculukta. Evde giydirmedim, gece de o uyuduktan sonra altına bez bağladım ve sabah o anlamadan çıkarttım.

Şimdi bazen oyuna dalıyor ve külotuna bir kaç damla yapınca anne çişim geldi diyor. Gerisini tutuyor ve tuvalete koşuyoruz. Orada yapınca aferim benim kızıma diyorum hoşuna gidiyor, ben unutursam o İnci'ye aferim de diyor ;) Halıları da geri serdik bu arada...

Yalnız iki gecedir yatağına yapıyor, sanırım uyumadan az önce bir şeyler içmemesi gerek. Eğer içerse de benim onu uyuduktan bir kaç saat sonra tuvalete tutmam gerek ama uykusunu bozmadan bu nasıl olacak bilmiyorum. Yatmadan önce içtiği sütü biraz daha önce içirip, önce tuvaletini yaptırıp sonra yatırmak daha kolay gibi.

Şimdi babasıyla markete gitti, gitmeden önce de tuvaletini yaptı. Bakalım vukuatsız dönebilecekler mi? :)

Bir de kardeşleri doğunca tekrar dönüş yapar mı bilemiyorum ama onların doğmasına daha 4 ay var.

Komşu komşu

2007-07-17T12:18:00.000+03:00

N: Komşu komşu
İ: uu uu (huu huuu olacak da h'ler yok)
N: Oğlun geldi mi?
İ: uu uuuuu
N: Anladıııım. Oğlun geldi mi?
İ: Deldi.
N: Ne getirdi?
İ: İnci boncuk.
N: Kime kime?
İ: Sana bana.
N: Başka kime?
İ: Kala kediye
N: Kara kedi nerde?
İ: Ağaca çıktı.
N: Ağaç nerde?
İ: Balta testi.
N: Balta nerde?
İ: Balta testiiii, balta testiiiii...
N: Tamam anladım. Balta nerde?
İ: Balta testiiiiiiiiii...
N: Anladıııııııım. :)) Balta nerde?
İ: Suya düştü.
N: Su nerde?
İ: İnek içti.
N: İnek nerde?
İ: Dağa kaçtı.
N: Dağ nerde?
İ: Yandı bitti kül olduuu. :)))

Son zamanlar...

2007-06-12T17:17:00.000+03:00

İnci'nin son zamanları ile ilgili yazamadım, toplu yazayım. O kadar çok şey var ki. Bize o kadar tatlı geliyor ki şu anda halleri haraketleri... Bölük pörçük de olsa aklıma geleni yazayım...

- Neredeyse 1 ay önce bir cuma akşamı legonun broşürüne bakarken hayvanat bahçesi oyuncaklarının olduğu sayfayı ona anlatınca, "baba beni ayvanat baçesine götür" dedi. Babası da ertesi günü bizi Darıca'daki hayvanat bahçesine götürdü. Çok memnun kaldı, çok beğendi. Şimdi hayvan resimlerine veya o günün fotoğraflarına bakarken "ayvanat baçesinde gördüşdüm" diyor.

- Çok konuşuyor, "h" leri söylemiyor. Bir de "miş" ekini "diş" olarak söylüyor.

gitdiştik

aldıştı

geldişti

yapdış

Kaplumbağaya hala kapulu diyor. Ben doğrusunu söyleyince söylemeye çalışsa da sonra kendi yine kapulu diyor. Bir de aerobik var, obilik olarak söylüyor. :))

- Uçaklara merak sardı, Haliç'deki yarışa geç kaldık gidemedik ama televizyonda görünce babam beni götürcek diye zıp zıp zıplıyor. Biz de seneye diyoruz, seneye diyor... Uçak sesi duyunca da uçak geçiyor diye söylüyor, ve dışardaysak el sallıyor. Babası uçağa binmiş köfte yemiş bir de böyle söylüyor. Babası bazen şehir dışına çıkınca, köfte nerden çıktıysa. Zavallıma her dışarı çıktığımızda seviyor ve yedirmesi rahat diye hep köfte yedirdiğimizden herhalde... :))

- Her türlü müzikte oynuyor. Müzik yavaşsa bile ona göre kollarını oynatıp sallanıyor, çok komik ve şirin oluyor. Babası sonunda sırf İnci'nin bu şirinliği için kamera almaya karar verdi.

- Broşür ve dergi meraklısı oldu. Her türlü broşüre bakıyoruz beraber. Özellikle oyunca broşürümüz favori, Joker mağazasından almıştım. Bahçe oyuncakları, havuzlar falan var, bayılıyor. Bana bunu alın, bana bunu alın yapıyor. Israr yok ama... Sonra gazetelerden çıkan tüm broşürler, emlak tanıtım broşürlerine bile bakıyor. Biz bu kız hiç soru sormuyor, çünkü herşeyi biliyor diyorduk. Ama son bir aydır "Bu ne?" lerimiz başladı. Bazen bildiğini de soruyor, ve sen biliyorsun numara yapma diyoruz.

Bu ne?

Bunlar ne?

Anne senin saçın ne renk?

Babamın saçı ne renk? benim, teyzemin gibi devam eden sorularımız var.

- Akşamlar ben annemin yanında yatcam diye tutturuyor. 5 dakika yanımda yatma süresi var, süresi dolunca yatağına koyuyoruz. Yanıma yatınca sarılıyor, annecim seni çok seviyorum, annecim seni çok özledim gibi cümleler kurup beni bitiriyor. :) Evet kızım bu günlerde seviyorum seni ben, seni seviyorum cümleleri kullanıyor ve harika bir şey bu durum...

- Artık kızımın bisikleti var, pazar günü aldık nihayet. Akşamüstü sitede biner. Gerçi çabuk sıkılıyor ama olsun... Yakına açılan e-bebek mağazasından aldık, cumartesi günü baba kız gittiler önce, orada bahçe oyuncakları kısmında kaydıraklardan kayıp durmuş. Telefonda bana "annecim ben burayı çok sevdim" diyordu. Bir de ona güneş gözlüğü aldık, gözlüklü resmini çeker çekmez koyarım çok şirin oldu.

Fotoğraf notu: Anadolu kavağına gitmiştik, orada güzel bir kafe açılmış tepede Yoros Kalesinin altında.. İnci hanım çalan müzikte kıvırtırken...

İşim var!

2007-05-10T21:22:00.000+03:00

Hani bir kere demiştim ya bizim evde bilgisayarı kim bırakırsa diğeri kapıyor diye, eşim ve kendim için yazmıştım. Şimdi bu duruma bir kişi daha eklendi. "işim var", "ders yapcam" diye bilgisayar başına aynen fotoğrafdaki gibi geçip parmağıyla oku hareket ettirmeyi ve klavyenin tuşlarına basmayı seven...

Ka(h)ve

2007-05-10T21:20:00.000+03:00

Starbucks, kahve reklamlarında bizim kızı oynatmalı... Baba kız, anneyi ekip başbaşa kahve içmeye gidiyorlar, bu fotoğrafı çektiğim gün beni ekemediler. :)

Annesiz kaldım...

2007-04-26T17:20:00.000+03:00

İnci'nin bu günlerde keyfi yerinde. Teyzesi geldi, teyzecim teyzecim peşinde dolanıyor. Anne ve babasından sonra en sevdiği kişi teyzesi. Ben ise bir takım işlerimden dolayı onunla fazla ilgilenemedim ve hep teyzesine şutladım, annesini özlemiş. Annem değiştirsin altımı, annem yedirsin falan yapıyor bazen.Benim dışarı çıkmama hiç sorun çıkarmıyor ama teyzesi ile evde güzelce duruyor. İnsanın kardeşi olması ne güzel bir şey, şimdi o olmasa bir çok şeyi halledemezdim.

Geçen akşam beni bitirdi resmen, erken yatmıştım. Kendimi iyi hissetmiyordum. İki saat sonra odama geldi saat 11 olmuştu, ben de uyanmış ama yine de uzanıyordum.

-Annesiz kaldım, üzüldüm. Gözümden yaş aktı, dedi.

Niye üzüldün canım, ben burdayım dedim. Sarıldım. Her ne kadar babası ve teyzesi de olsa, odada benim olmamam, onu üzmüş.

Uzun zamandır yazmak istediğim bir şey de İnci'nin anne ve babaya sarılma tutkusu. Bazen sabahları yanımıza alınca yatakta aramıza girip yatıyor ve bir kolunu benim boynumdan diğerini de babasının boynunun altından geçirip sarılıyor. İkimize aynı anda sarılmak onu o kadar mutlu ediyor ki. Bunu çok uzun zamandır yapıyor. Biz de yanaklarına öpücükleri konduruyoruz.
Bunu bazen kucakta da yapıyor. İkimize birden sarılıyor ve benim de babasını öpmemden memnun oluyor. Öyle mutlu bir yüz ifadesi oluyor ki başka birinin bizi fotoğraflaması lazım.

Böyle zamanlarda düşünüyorum da Allah kimseyi anasız babasız bırakmasın ne zor bir şey. Öksüz veya yetim kalmış, annesi babası ayrılmış çocuklara çok üzülüyorum.

Neyse gelelim İnci'nin bu aralar gelişimine. Zamirlerle ilgili sorunumuz vardı. Benim, seninleri çok karıştırıyordu ve çok gülüyorduk. Artık hepsini çözdü, sadece benim senin, onun olarak değil, kelimelerin sonundaki ekleri de çözdü.

Sayı sayıyoruz. Ezbere 10'a kadar sayıyor. Arada 8 i atlayabiliriz, siz duymayın. :) Kaç tane var deyince önce otomatik üç diyor. Sonra sayalım bakalım deyince sayıp öyle olmadığını görüyoruz. :)

Renkleri öğretmeye çalışıyorum. Kımıjı, mami, mor. Bazen doğru tutturuyor, bazen sallıyor. Kırmızı ve maviyi öğrendi aslında. Oynarken çeşitli renkli bir şeyleri eşleştirip renklerini söyleyip sorunca doğru söylüyor ama sonra unutuyor.

Çok şey anlatıyor, sürekli konuşuyor. Kitaplarını eline alıp benim ona anlattığım şekilde kendi anlatıyor. Hiçbir şeyi unutmadan. Yarım yamalak... :)

Terrible "2"

2007-04-13T09:48:00.000+03:00

İnci:
- Yemeeem
- İçmem
- Giymem
- Yapmam
- Sevmem
- Yapma
- Gitme
- Kalk
- Yeme
- Sevme
- Öpme, dişin ağrıyo :))

İnci : Yemeeem
Annesi: Bırak yemesin, yemeyecek o!
İnci: Yiceeem... :)))

İncilerden seçmeler...

2007-04-08T12:50:00.000+03:00

Dayısı: Sen niye bu kadar güzelsin?
İnci: Tişört giydim...

Annesi: Bunu da yersen tam süper olacak.
İnci: Gaffur söyledi.

Komşu: İnci sen yandaki sandalyeye otur, bak annen de yesin biraz.
İnci: Eğildim, yedi.

Şu anada aklıma gelmeyen daha nice cevaplar var. :)

Bu haftanın serüveni...

2007-04-05T10:26:00.000+03:00

Hani kızımda erken ergenlik belirtisi görülmüştü ya, memişleri büyümüştü azıcık. Onun için Akademik Hospital'a yani Marmara Üniversitesi vakıf hastanesine Prof. Dr. Abdullah Bereket'e gitmiştik. Endokrinoloji uzmanı olur kendileri. Salı günü kontrolümüz vardı yine. 3 ay sonra gelin demişti. Muayene etti, kızımın memişlerde daha fazla bir büyüme yok, ama kaybolmamış da. Kaybolması gerekiyormuş, demek ki belirgin olmasa da bir hormon etkisi var dedi doktor. Bu yüzden tekrar bir hormon tahlili istedi. Sonuçları dün e-postayla bana ve doktora gönderdiler. Gayet düzgün, doktor da izleyelim dedi sadece. Bir 3 ay sonra tekrar çağırdı.

Özel sigortamız da bu sefer tahlili karşılamadı gıcık oldum. Onca parayı cebimden ödedim. 3 ay önce karşılanmıştı, bu sefer telefonla onay alacaklardı, manyetiği çalışmadı kartın, alamadılar onay. Sinir oluyorum bu özel sigorta şirketlerine sinir...

Neyse canım yavrumun koluna sapladılar kocaman iğne, kan aldılar. Nasıl da ağladı. Çıktıktan sonra Capitol'e götürdüm, hem neşesi yerine gelsin hem de ona boya kalemi alayım diye. Boya kalemi bulamadım ama gezdik geldik. Oyuncakçıda ve kitapçıda gezdik. Oyuncakları elleyip sevip yerine bırakıyoruz. Öyle her gördüğümüzü almıyoruz. ;) Kitapçıda da hoşuma giden bulamadım. İnci'nin kitaplarından daha farklı yani. Kitap almadım ama çoğunu inceleyip inceleyip bıraktı, o bölümden çıkmak istemedi. Sonunda kendime bir kaset aldım çıktım. Tek bir şarkı, Cennet şarkısı için bir kaset alınır mı? alınır :))

Dün de çok sevdiğim bir arkadaşımı aramıştım öğlene doğru, aslında eski karşı komşum ama şimdi sevdiğim bir arkadaşım. Geldi aldı bizi, onda oturduk birkaç saat. İnci kahvaltısını orada etti. Hiç üzmeden arkadaşımın oğlunun mama sandalyesine oturdu, kahvaltısını etti. Biraz oynadılar, aslında bir kaç sene sonra çok güzel oynarlar da şimdi o da küçük 15 aylık ve erkek bebek, pek oynayamıyorlar... Öğleden sonra evimize yürüyerek döndük, hava açmıştı. İnci eve girmek istemiyor artık, dışarda durmak istiyor hep. Ama abiye götüreceğim dedim, onu çok sevdiği için girdi apartmana ama eve girmedi, üst kata abiye gitti. Ben de pazara gittim, geldim onu aldım. Sana bir süprizim var diye alabildim. Gerçekten de süprizim vardı, yalan söylemiyorum çocuğa, dediğimi yapıyorum. Pazardan ona sopası olan bir tekerlek aldım. Yürütsün diye. Çok sevdi. Bugün onu dışarıda yürütmek istedi ve sitenin bahçesinde onunla uzunca bir müddet gezdi.

İnci'nin bana şunu al, bunu al gibi birşeyleri tutturma huyu yok, çok şükür. Biz de ona çok fazla ıvır zıvır almıyoruz açıkcası. Babasının zaten öyle bir huyu yok, o genelde gelişimine göre alır, o zaman da beraber oluyoruz. Alırsam ben heves edip alıyorum. Çantalar, bebekler vesaire... Ama bazı şeyleri arkadaşlarından görüyor ve çok hoşuna gidiyor. Oynamak istiyor ama çocuklar paylaşmayınca oynayamıyor. Üzülüyor ama yine de anne bana şunu al diye tutturmuyor, şimdilik.

Benim uslu, sağı solu fazla karıştırmayan kızıma bir haller oldu. İki yaşından sonra dolap, çekmece karıştırır oldu. Kendi odasının çekmecelerini açıyor, giysileri çıkartıp çıkartıp deniyor, benim küçülmüş kardeşi olursa giyer diye ayırdığım giysiler ortalığa saçılıyor. Toplama işine gelince anne, anne sen topla yapıyor. Mutfakta da dolabı ve çekmeceyi açıp emaye tencereleri alıyor, içine kaşık alıp oynuyor, cezveleri alıyor. Ama alıp oynadıkları yine de sınırlı. Diğer tenceler içinden sadece emayeleri alıyor, ve çekmeceden de sadece en alt çekmecede duran süzgeç, cezve gibi şeyleri alıyor. Üst çekmeceden de kaşık alıyor. Benim orada pasta bıçaklarım da var, ama uzun zamandır bıçak eline almamasını ona anlattığım için onlara hiç dokunmuyor. Hatta benim elimi kestiğimi gördüğü için de eline alırsa elinin kesileceğini biliyor. Hep yanında olduğum için onları oradan kaldırmadım, aslında kaldırmam gerek biliyorum. Çocuk bu yine de sağı solu belli olmaz.

Sonra akşamları, odanın altını üstünü birbirine getiriyor. Koltukların minderleri yerlerde, tüm kitaplar, oyuncaklar yerlerde. Hanım, koltukların en tepelerinde. Babası odanın halini görünce ruhum sıkılıyor bu odayı gördükçe deyip duruyor. :)) Salona gidelim dese de bu sefer salon da öyle olur, kaçar yol yok ki. Oyuncaklarını kendisinin toplaması gerektiğini bir türlü öğretemedim. Anne toplasın diyor. Bir yerlerde bir yanlış yaptım ama nerde?

Haftasonu

2007-04-02T09:42:00.000+03:00

Salı gününden beri dışarıya çıkmamıştık. Apartman içini kasdetmiyorum. ;) Hava da oldukça soğuk olmasına rağmen bunaldım, bizi bir yerlere götür diye tutturdum babasına. O da bizi dün yani pazar günü dışarıya çıkardı. Nereye gideceğimize aslında yola çıkınca karar verdik. Bostancı sahiline indik. Maltepe civarında arabadan inip biraz gezdik, İnci orada kaydırağa bindi sonra yine yola koyulduk, çok rüzgar vardı. Yine hasta olacak diye ödüm kopuyor. Sonra sahilden Tuzla'ya kadar devam ettik. Yemek yeyip döndük, aslında orada havuz kenarındaki kafenin kahveleri güzel oluyor ama içerde yer yoktu, ben de donuyorum oturamam dışarıda deyince dönüp Acıbadem'de kahve içtik. İnci'nin kahveye deli olduğunu yazmıştım daha önce. Bazen beni bırakıp baba kız gidip orada kahve içiyorlarmış. Ona minik bir bardak alıyor babası, içine biraz kahve koyuyor, değmeyin bizim kızın keyfine... :)

Bu çocuklar zararlı ne varsa seviyor zaten. Kahve, şeker, çikolata, çay... Çay vermiyorum gerçi, meyve suyu ve süt ile geçiştiriyorum. Bazen akşamları babasının bardağının dibinde kalan son yudumu içiyor o kadar. Ama kahve olunca mümkün değil uzak tutamazsınız. Tuzla'dan Acıbadem'e gelen kadar sürekli hadi bitti, in in, kave deyip durdu. Kırmızı ışıklarda duruyoruz ya bir an önce inelim istiyor. Neyse ki muradına kavuştu.

Akşam da evde kudurup durdu, koltuğun minderlerini yere indiriyor, tepelerinde zıplıyor. Koltuk tepesinde zıplıyor. Yerde kendine yer yapıp beni de yanına çağırıyor. Tepemizde geziyor. Bir ara televizyondaki şarkıyla oynadı. O kadar tatlı ve komik ki gülmekten kırılıyoruz, evimizin eğlencesi. Yine tüm kitapları kitaplıktan indirdi, her tarafa dağıttı, bazılarını okuttu. Bazısını da almış eline yazıları okuyor. Ama nasıl "agadabeda nenugahedakugabude nenamu............" anlamsız hecelerle ve hızlı hızlı... Biz de gülmekten kırılıyoruz yine, anlat deyince resme göre anlatıyor, ama oku deyince böyle... :))

Neler neler yaptık...

2007-03-28T09:46:00.000+03:00

Geçenlerde havalar ısınır ısınmaz dört gün üst üste parka gittik. İnci artık kaydıraktan kendi kayıyor. Çok uygun yapılmış olduğu için merdivenlerinden çıkıyor, istediğine gidip kayıyor. Aşağıda bekleyip tutmama da gerek kalmıyor. 3. gün parkta kovasına kum doldurup oynayan bir kız gördü. Senin de kovan var kızım evde unuttuk yarın getiririz oynarsın şeklinde konuştum. Bir müddet sonra o kız beraber oynamak için İnci'yi yanına çağırdı, hadi kızım git sen de oyna ısrarlarımıza rağmen bizimki gitmedi ve takılmış plak gibi evde var, evde var deyip durdu. Ertesi gün kahvaltıdan sonra bir baktım, gitmiş oyuncak sandığının dibinden kovasını küreğini çıkarmış, geldi yanıma parka didooş parka didooş dedi. Peşine de yemek yedim, yemek yedim diye ekledi. Kahvaltısını yaptı ya :) Mecburen giyindik yine parka gittik. Biraz kovasıyla toprakla oynadı, biraz kaydı geldik. O akşam hava çok güzeldi. Apartmanın ve sitenin kız çocukları okuldan çıktıktan sonra dışarıya çıkmışlar hava kararsa bile oynuyorlardı. Ben de İnci ile çıktım. Ablalarıyla olmak çok hoşuna gidiyor. Biraz onları seyretti, biraz oyunlarına katılmaya çalıştı. Onu tanıyan iki ablasıyla kutu kutu pense oynadı. O kadar mutluydu ki eve gelmek istemedi. Ablaları o eve girsin diye hepimiz eve giriyoruz diye oyun yaptılar ve saklandılar. İnci de inandı ve girdi. Akşamına da hapşu hapşu burun akıntısı başladı. Ne zaman dışarılara çıksak nezle oluyor ya alerjisi mi var acaba diye düşünüyorum...

Ertesi gün o nezle olunca bir yere çıkarmadım. Zaten çok naz yapıyor, anne siiil sümüüük diye bağırıyor sürekli... Gittim çiçekciden 4 tane çuha çiçeği aldım. Minicik kapalı balkonumuzda kızımla beraber ektik. Balkona gazete kağıtlarını serdim, üzerine çiçekleri o yerleştirdi. Saksıya toğrağı koyup çiçekleri ona anlata anlata ektim. Sonra su verdi, suladık. Çok hoşuna gitti, çiçekler için acıkmış acıkmış diyor. :) Sonra evdeki diğer salon çiçeklerimi banyoya götürdüm yıkadım. Ağaç gibi olmuş bir benjaminim var, iyi baktığımız. Onların da yıkanmaya ihtiyacı olduğunu söyledim. Tüm yaptıklarımız çok hoşuna gitti. Pazartesi de bir iki çiçeğin saksını değiştirdik beraber, o suladı çiçekleri.

Cumartesi günü sabahtan benim bir işim vardı, o babasıyla kaldı. Tam ben döndüğümde arabaya biniyorlardı. Babası işim var, sen al gezin biraz dedi, onu götürmekten vazgeçti. Ben de onu aldım arabaya bindik, nereye gitsem diye düşünürken aklıma komşuların Ümraniye Carrefour'un çocuk oyun alanının iyi olduğunu söyledikleri geldi. Oraya götürdüm. Önce biraz gezdik, ona oyuncak kızlı bir sırt çantası aldım. Sonra üst kata oyun alanına çıktık. Gerçekten çok büyükmüş. Önce trene bindi, kendi gibi bir kızın yanına oturttum, o kızın annesi de arkalarına oturdu. Hiç ağlamadı, ben dışardan el salladım. Sonra atlı karıncanın yanına gittik, hangisine binmek istersin diye sordum, araba dedi. Arabaya bindi. Ben de yanında dikildim, arabanın direksiyonuyla oynaya oynaya döndük. Keyifliydi, sonra başka bir dönen araba grubuna binmek istedi. Onlar havaya kalkıp dönüyorlardı, ben de bindirdim, çünkü onun kadar bir kız zevkle binmişti. Yanda durup el salladım yarısında yaygarayı bastı. Durdurdular aldım. Sonra çarpışan arabalara bindik. İlk bir kaç çarpışmada suratı büzdü, eyvah dedim, hemen boş alanlara kaçtım. Kaçıyoruz kaçıyoruz, diyerek, hadi gidelim ablalara çarpalım vs. vs. neşeli bir hava yakalayarak onun da keyfini yerine getirdim, sonra çok hoşuna gitti. Sonra tek bir jetonumuz kalmıştı, onunla da tekrar trene bindireyim dedim. Bir kızın yanına oturttum ben yine dışardan el salladım ama bu sefer ağladı. Demek ki arkasında oturmak lazımmış. Oranın da üst katına başka bir oyun alanı yapmışlar, 4 yaş üstü için yazıyordu. Büyük bir asma kat. Çıkmadım ama sanırım güzeldi, top havuzu ve kaydırak gibi şeyler varmış... Bir gün komşumun çocuklarını alıp gidersem, ablasıyla oraya girebilir diye düşündüm.

Dün de beraber gezmeğe gittik. Gittiğimiz yerde biri 3 yaşında erkek, diğeri 5 yaşında kız olmak üzere iki kardeş vardı. Çok güzel oynadılar. Çünkü o iki kardeş oyuncaklarını İnci ile paylaştılar ve ona hiç zarar verecek haraket yapmadılar. Güzel bir gün geçirdik, ben de sevip özlediklerimle görüşmüş oldum. Dönerken arabada uyudu, eve çıkartırken de uyanmadı ve öğlen uykusunu akşam üstü yapıp gece yine geç yattı. Hala da uyuyor...

Bugün için de bir şeyler düşünüyorum bakalım, şimdi bilgisayarı kapatıp işlerimi bitirirsem, öğleden sonra onunla yine bir yerlere gidebiliriz... :)

Sobe : Memnun kalıp/kalmadığımız ürünler

2007-03-25T20:26:00.000+03:00

Vildan bizi İnci'ye alıp da memnun kaldığımız veya kalmadığımız ürünler konusunda sobelemiş. Ben de fırsatım varken şimdi yazayım.

İlk olarak, fotoğraftakine benzer Graco travel system bebek arabası almıştık. Doğmadan önce aldık, sonra pişman olduk. Kalitesinden yana bir sorun yoktu. Sorun bizim bebekteydi. Hiç binmedi denebilir. 7 Kilo veya 7 aylık olana kadar arkadaşın ödünç verdiği kanguruda gezdi. Ayrıca bebek arabası bana çok ağır geldi. Giriş üstü 1. katta oturmamıza rağmen onu merdivenlerden indirip çıkarmak çok zordu. Zaten bel fıtığım var.

Ben de Ankara'ya gittiğimizde internetten bebekmarket'ten Chicco Caddy Puset aldım. Çok memnunum, hala kullanıyoruz.

İstanbul'a evimize dönünce kızıma bir oto koltuğu aldım. Ona güzelce koltukta oturması gerektiğini anlatım. Komşumuzun ikizlerini oto koltuklarında oturur görmesinin de çok büyük faydası oldu. Şimdi koltuğunu çok seviyor, beraber gezmeğe gidiyoruz. Gerçi uzun yolda huysuzlanıyor ama olsun, onun da benim de olmazsa olmazım. Koltuğu benim arabamda olduğu için babasının arabasına yalnız oturmuyor. Chicco Zenith marka koltuğu da internetten e-bebek'ten aldım.

Mama sandalyesini de İnci oldukça küçükken aldım ve çok memnunum hala kullanıyoruz. Stork'un, onu da e-bebek'ten aldım. Şimdi ön tablasını çıkarttık, sandalye olarak kullanıyoruz.

İnci'nin birinci yaş doğumgünü pastasının üzerinde görülen o cüceler var ya işte bunlar bizim hayatımızı kurtardı. :)) O cücelerle o kadar oynadı ki anlatamam. Cüceler kovalara mı girmedi, banyoya mı girmedi, yemek mi yemedi. Eskisi kadar hevesi yok ama ara sıra oynuyor.

Yine bir yaşındayken fotoğraftaki kovaları aldık. Hem kule oluyorlar hem de içiçe geçiyorlar. Onu çok sevdi hala oynuyor. İlk zamanlar biz kule yapardık o yıkardı, sonraları kendi başına kule yapmaya başladı. İyiki almışız dedik... Halkalar, şekilleri yerlerinden geçirme oyuncağı gibi şeyler var, memnun kaldığımız.

Şu anda legolar var, çok oynadığı. Bebekleri var vazgeçemediği, bir yere giderken hep yanında götürdüğü...

Bir de üzerinde Bruin ayı ve arkadaşları olan renkli haraketli piyanosu var. 3 aylıkken almıştım. Eşim sen kendine alıyorsun demişti ama yaşını doldurmadan oynamaya başladı ve hala da vazgeçilmezleri arasında.

Sonra yine Ankara'da ona fincan seti aldım. O zamandan beri oynuyor. Şimdi yenileri de hediye geldi. Bir de ütü aldım. Kız çocuklarını oyalamak için ideal oyuncaklar, gerçi bu aralar mutfakta gerçekleriyle oynuyor. Cezveler, kaşıklar, süzgeçler vs...

Fotoğrafları olmayan kitaplarımız var. Kitaplarımızı ayrıca bir yazı olarak hazırlayacağım. İlk kitaplarını İnci 11 aylıkken almıştım. Pıtırcık serisi ve Paticik serisi. Sonra bir çok kitap aldım ve hala da alıyorum. Hepsinden çok memnunuz. Ama ilk aldıklarımızın yeri bir başka. Akşamları tüm kitapları sırayla getirip okutuyor, biri bitince bana dur otur sakın kalkma diyor ve ikincisini kitaplıktan alıp getiriyor. Bir müddet sonra ben çok sıkılıyorum ama kurtuluşum yok.

Ben de annelog ve Ateş'in annesini sobeliyorum. Bakalım nelerden memnun kalmışlar. :)

Etkileşimler

2007-03-25T10:30:00.000+03:00

Kızımı kendi düşüncelerime göre yetiştiriyorum ve bazen benim öğretmek istemediğim, yanlış bulduğum şeyleri dışarıda görebiliyor. En basitinden bir kaç örnek verebilirim.

Bir çocuk sağa sola çarpıp, düşüp canını acıttığı zaman gidip çarptığı nesneye vururlar, bu mu canını acıttı vs. diyerek. Ben bu olayı hiç doğru bulmuyorum ve asla da yapmadım. İleride belki bir çocuk canını yakacak, ne yani o zaman da gidip o çocuğa mı vurulacak. Senin canını yakanın sen de canını yak mantığının özü bence bu. Neyse işte İnci'nin canı acıdığında gel öpeyim geçer şimdi şeklinde yaklaştım. Biraz daha dikkatli olmasını söyledim. Benim yapmadığım bu davranış biçimini ismi lazım değil bir büyüğümüz yapmaya kalktı. Hemen engelledim. Ama ben yanlarında olmayabilirdim de...

İkinci olay da hayvanlarla korkutmak. Kızımı asla bir hayvanla korkutmadım. Onları çok seviyor ve hepsini sevsin istiyorum. Hatta masallardaki kurtlardan da korkmasın diye masalları ona göre anlatıyorum. Şu masallardaki cadı, büyücü, sihir yapanlar gibi şeylere de hastayım zaten; onlardan da bahsetmiyorum. Dün dışarıda bahçedeydi ve içeri girmek istemiyordu. Ben konuşarak ikna etmeye çalışırken büyük biri köpekler geliyor diye korkuttu. Söyleyiş tarzından korkulacak bir şey diye düşünüp hemen içeri girdi. Bir de bu aralar zaten çok şeye korktum diyor. Ben de bozuldum tabi.

Açıkcası kendi annem babam bile olsa benim istemediğim bir davranış örneği kızıma sergilendiğinde çok bozuluyorum. Eşim de yanlış bir ifade kullandığında hemen uyarıyorum. Mutlaka dışarıdan etkileşimler olacak herkesi uyaramam ve bunları engelleyemem. Bilemiyorum bazı konularda ben mi çok katıyım, ilerde daha da sosyalleştikçe, kreşe gittiğinde neler yaşayacağız bakalım... Olan benim sinirlerime olacak sanırım. :)

Bulamadıklarım...

2007-03-17T21:16:00.000+02:00

Geçenlerde telefonu nereye koyduğumu unuttum, arıyordum. İnci'ye "Kızım telefonu bulamıyorum nerede acaba?" dedim. Beni aldı depoya götürdü. Kapısı kapalıydı, açtım baktım gerçekten de telefon çamaşır makinasının üzerindeydi. Bir müddet önce çamaşırları çamaşır makinasına atarken telefonla da konuşmuştum. Makinanın üzerine koymuşum. İnci'de makinaya çamaşr atarken yanımdaydı, bana yardım ediyordu. O kadar dikkatli ki, hiçbir şey gözünden kaçmıyor.

Geçen akşam da Pattex yapıştırıcıyı arıyordum, küçük bir tüp. Saatimin kayışını, İnci'nin piyanosunun filini ve yazı tahtasının altını yapıştıracaktım. Kitaplığa bakındım göremedim, nerede acaba nereye koyduk diye sesli hem düşünüp hem de onunla konuşuyordum. Bana kitaplıkta olduğunu orada orada diye söyledi. Yok dedim, ısrar etti. Bir daha baktım, gerçekten de görememişim önüne bir şey gelmiş, oradaymış. İnci, sehpaya çıkıp kitaplığı çok karıştırdığı için bilmediği yok. :)

Artık bulamadıklarımı hep İnci'ye soruyorum, o herşeyin nerede olduğunu çok iyi biliyor. ;)

Bağırmadan ve dövmeden çocuk yetiştirmek...

2007-03-15T18:11:00.000+02:00

Bugün D&R'ın web sitesinden aldığım kitaplarım geldi. Geçenlerde bulunduğum bir toplulukta, okul çağında çocukları olan bir arkadaş bu kitaptan çok faydalandığını söyledi. Internette biraz araştırma yaptım ve almaya karar verdim. Kitabı biraz inceledim, faydalı bilgiler var. Akşam detaylı okuyacağım.

Malum 2 yaş sendromu yaşıyoruz. Çocuğuma bağırıp çağırmadan terbiye etmek istiyorum. Bazen çok sinirleniyorum ve öfkemi kontrol etmede çok zorluk çekiyorum. Bağırma konusunda bazen kendimi kaybedebiliyorum ve sesim yükseliyor. Çocuğum benden bağırmayı, gidip başka çocuklara veya bana aynı şekilde davranırsa, kendimi affetmem.

Bu kitap çok güzel, okumasi ve uygulaması çok rahat. Klasik kitaplar gibi değil. Karşılaştığımız her sorun bir başlık altında ele alınmış. Kitap bunlardan oluşuyor. Mesela, uyumama, yemek yememe, yemekle oyun oynama, huysuzluk krizi, aklınıza ne gelirse... Sorunun sebebi, yapılmaması gerekenler, neler yapılması gerektiği ve örnek bir çözüm hikayesi.

Bu kitabı almaya öylesine karar verdim. Çok satılanlar listesindeydi, bunun da faydalı olacağını düşünüyorum. Şöyle bir göz gezdirdim, hoşuma gitti. Her iki kitabı da okuyup, uygulamaya başlayınca daha detaylı yorumlarımı yazarım.

Anne Kucak

2007-03-15T08:41:00.000+02:00

İnci'nin en çok söylediği cümlelerin başında "anne kucak" ve "anne kalk" geliyor. Bunların haricinde herşeyi konuşuyor, dört beş kelimeli devrik cümleler kuruyor. Söyledikleri ve yaptıklarıyla bizi sürekli güldürüyor.

Benim oturmama hiç tahammülü yok, akşamları rahat vermiyor, eğer bir şey istiyorsa bıktırana kadar anne kalk diyor, o yüzden bu kelimeden oldukça sıkıldım.

Kendini sevdirmek istediğinde de sarılıp; "bebeğim", "kujum", "böceğim" diyor. Ben de peşinden tekrar ediyorum, bebeğim, kuzum, böceğim, canım diye... Sürekli seviliyor zaten ama eğer bir şeye kızdıysam zorla üstüme çıkıp sarılıp bu şekilde kendini sevdiriyor. Bu ara küçük hanım şımarıklık belirtileri de gösteriyor. Gittiğimiz ortamlarda da sevilince hemen dili ağzından dışarıya çıkıp oralarda geziniveriyor.

Yeme içmeyle, banyoda başını yıkamayla ve de saçlarını taramayla ilgili sorunlarımız var.

İştahsızlık başlıca problemimiz. Sonunda uzman bir doktora götürebilirim. Çünkü doğruları yaptım olmadı, yanlışları yaptım olmadı, artık ne yapacağımı bilemiyorum.

Banyo yaptırırken en son başını yıkıyorum. Başa gelene kadar herşey iyi gidiyor ama iş başa gelince kıyamet kopuyor. Yüzünden sular akmasından çok rahatsız oluyor, panikliyor sanki. Başını geriye doğru kaldırırsa akmayacağını anlattım ama yapmıyor.
Saçları dalgalı olduğu için en rahat banyodan sonra taranıyor, güzelce tarayıp kurutuyoruz. Onun dışında asla taratmıyor. Ne kadar canını yakmayacağımı söylesem de kendini sağa sola attığı için tarak takılıyor ve canı acıyor. Zaten saçlar birbirlerine öyle dolanıyor ki çocuk haklı.

Öyle nazlı bir çocuk oldu ki, şaşırıyorum. Ay acıyor, itti, vurdu vs vs... Başka çocuklarla beraber olunca çok fazla itilip kakılabiliyor. O da daha ortada bir şey yokken kendini çekiyor.

Şaka Şaka

2007-02-28T23:20:00.000+02:00

Kızım bana bu sabah gerçek bir şaka yaptı. Beni gerçekten şaşırttı. Olayı tam olarak yazmak biraz abes olacak ama bilinçli bir şaka yapması bence önemli bir gelişme.

Malesef geceleri bize bez yetmiyor, birçok sabah karnı veya iç çamaşırı ıslanmış olarak kalkabiliyor. Prima kullanmama rağmen bez ortasından bile çamaşıra sızdırabiliyor. Ben de sabahları duruma göre İnci'yi ya tam soyup ya da yarım soyup yıkıyorum. Sonra banyo'da duran yarım yıkama havlusuna sarıp çıkartıyorum. Bu sabah da öyle yaptım. Yıkadım, sardım, çıkartıp babasının yanına yatırdım. Bekle beni hemen bez getiriyorum sakın yatağıma çiş yapma, işeme kızım dedim. (Bu tabirleri kullanıyorum, yazdım kusura bakmayın) Bezi aldım geldim, bana "işedi işedi" dedi. Ben bozulmuş bir durumda gerçekten mi diye hemen havlusunu altını kontrol ederken bana şaka şaka demez mi? Yine de kontrol ettim, yapmamış. Sen bana şaka mı yaptın diye güldüm ona, o da güldü. Sonra bezini bağladım.

Aslında İnci, küçük tuvaletini yaptığını önceleri hiç bilmiyordu, geçenlerde bir gün benzer bir durumda altı açık koridorda dururken, ben yine bekle bez alıyorum demiştim. Döndüğümde bana işedi diyerek durduğu yere yaptığını gösterdi. Hem kullandığı kelimeye, hem de bilmesine çok şaşırdım. Anladım ki kızım artık küçük tuvaletini biliyor. Eyleme o kelimeyi kullandığı için madem bu şekilde biliyor diye ben de daha sonra o kelimeyi kullandım.

Nişan

2007-02-20T15:02:00.000+02:00

16 Şubatta kızımın Raşit Ağabey'inin Bursa'daki nişanına gittik. Son dakikaya kadar gidememe ihtimalimiz olduğu için cuma akşamı olan nişana, cuma günü öğleden sonra çıkıp gidebildik. Vapurla geçmek denince İnci hemen martıları hatırlıyor, onlara ekmek atmaktan bahsediyor. Giderken yine martılara baktık. İnci'ye nasıl ses çıkartıyor martılar dediğimizde birebir taklitlerini yaptı ve bizi güldürdü. Gerçeken martıların o garip sesini çıkartıyor.

Bursa'da nişan için eşimin memleketinden ağabeyi ve ablası da gelmişti. Abimin çocukları Kaan ve Orkun'un geleceğini bilmiyorduk, onları görünce hepimize süpriz oldu. Özellikle İnci bayıldı. Kaan Ağabey'inden bir dakika ayrılmadı. Orkun Ağabey'i sürekli bilgisayar başında oyun oynuyordu ama ergenlik krizleri azaldığı için bu sefer onunla da iletişim kurabildi. Artık Kaan ve Orkun ikisinden de bahsediyor ve Orkun'un bilgisayar başında ne yaptığını anlatıyor. Amcası, yengesi ve çocukları olarak onları artık iyice tanıyor, seviyor ve anlatabiliyor.

Babaannesi ona güzel bir elbise göndermiş, nişana giderken onu giydirdim. Elbisenin boyuna asılan bir çantası var, onu çok sevdi. Nişan oldukça güzeldi, başından sonuna göbek atıldı. İnci'de biraz kenarda oynadı sonra o gürültüde uyudu. Sanırım yol yorgunluğu oldu yoksa gece 12'den önce uyumaz. Onu bebek arabasına yatırdık, sonuna doğru uyandı, oturduğu yerden bizi seyretti. gayet sakin ve rahat bir gece geçirdik.

Akrabalarla geçen güzel bir haftasonu oldu, hava çok soğuk olduğu için biz çocuklarla kapalı mekan gezdik. Asmerkez'de bir yerde top havuzu varmış. İnci'nin ağzından tophavuzu halen düşmediği için onu oraya götürdük. 5 dakika kadar girdi, ona göre değildi, çıktı.

Pazar günü geç saatte döndüğümüz için yol boyunca uyudu.

Nice Yıllara...

2007-02-12T13:21:00.000+02:00

İyiki doğdun birtanem, karakuzum...

2007-02-10T09:23:00.000+02:00

2 yıl önce bugün miniminnacık, bol kıllı saçlı bir bebeği kızınız diye vermişlerdi kucağıma. Anestezi çok fazla uyku isteği yaptığı için tek isteğim uyumaktı, gözlerimi zor açıyordum, içimden alsalar da uyusam diye geçirmiştim. Gözlerimi açabildiğim kadar açıp neye benziyor diye baktığımda gözümün önüne ilk gelen annem (kayınvalidem) olmuştu. Gerçekten de aynı babası ve babaannesine benzedi minik kuşum.

Ne zaman doğmak isterse o zaman doğsun demiştim doktora, cumartesi günü son muayenede çarşamba alalım biz bunu dediğinde. Çarşamba kalp atışlarını dinlemeye gittiğimizde ebe hanım sizin ağrınız var dedi. Ben hissetmiyordum ama o gelmeye çalıyordu. Doktorumuzla konuştuk ve cuma sabahına doğum randevusu aldık hastaneden, beklemeyeceğini nereden bilelim. Gece 2 de sancı ile uyandım. Ne bu geliyor mu yoksa diye düşündüm, aylardır yaşamadığım bir sancı ara ara geliyordu. Kalktım duş aldım, giyindim, sancının aralıklarına baktım. Saat 3 oldu, sancı daha da sıklaştı. Babasını uyandırdım, geliyor sancım var dedim. Karda kışta bizi gece yarıları uğraştırmayın Nilüfer Hanım diyen doktoru aradım mahcup mahcup. Doktor Bey sancım var geliyor diye. Tamam hastaneyi ben ararım hemen gidin bir baksınlar dedi. Sabaha karşı 3 buçukta yola çıktık, Allahtan gündüz eşim arabaları siteden çıkarmaya çalışmış sonunda benimkini uygun bir yere çekebilmişti. Ana yollar açık olduğu için çok rahat bir şekilde ulaştık Alman Hastanesine. Evet Anadolu yakasından Avrupa yakasına geçtik o karda kışta. Benim sancılarım da 10 dakikada bir geliyordu hatta daha da azalmıştı süre. İlk çocuğum olmasına rağmen gayet sakinmişim galiba...

Hastaneye varınca hemen odama aldılar. O zaman farkettim nişan da gelmiş. Sonra bir doktor geldi, muayene etti. Bebeğin geldiğini söyledi, doktorumuza tekrar haber verildi, ameliyathane hazırlandı. Benim sancılarım çok fazla arttı, bel fıtığı olduğumu bildiğimden sezeryanla doğuma çok önceden karar vermiştim. Bir an önce doktor gelsin alsın diye bekliyordum. Doktorum geldi, ama o gelmeden önce suyum da geldi. Doktor kendi de muayene etti ve yanlış hatırlamıyorsam 6 cm açılmış bunun daha 5-6 saati var falan dedi. Bana istersem normal doğum yapabileceğimi söyledi, ama sancılarım o kadar çokken ve 5-6 saat cümlesini duymuşken böyle bir tercih yapamazdım. Alın dedim. Belden olabilecek her türlü iğneden de korktuğum için epidural de tercih etmedim.

Bu arada eşim annemlere haber verdi. Ben ameliyathaneye girdiğimde artık sancıdan zangır zangır titriyordum. Korkudan titrediğimi sandılar. Uyudum ve uyandırıldım. İlk duyduğum çok haraketli bir kızınız oldu cümlesiydi. Sonra beni çıkardılar oradan kapıda eşimi ve babamı gördüm. Geçmiş olsun dedi babam, sağol dediğimi hatırlıyorum. Odada annem vardı. İkisi gelmişler Kocaeli'den yetişmişlerdi.

Sabaha karşı 5:45 de dünyaya geldi yavrum, doğmak istediği gün doğdu. 10 Şubat 2005 Perşembe. (Hicri 1 Muharrem 1426, yani hicri yılbaşı...) Açıkcası doğum yaklaşırken yapraklı takvime bakmış ve gönlümden kızımın mübarek bir günde doğmasını dilemiştim. Denk gelen ya hicri yılbaşıydı ya da aşure günü. Aşure günü için 40 haftayı doldurması gerekiyordu, ona dayanmaz belki ötekisinde doğsun diye dilemiştim. 38 hafta 6 günlükken doğdu, 3 kilo 695 gram.

Doğum sonrası uyanık olup konuşmama rağmen hep uyku istiyordum, gözlerimi zor açıyordum sanki üzerine balyozla bastırıyorlar gibiydi. Anestezinin bana etkisi böyle oluyor hep. Aşırı uyku isteği hemen ayılamama. Kızımın doğduğunu göremediğim için içim buruk ama şimdi belim için doktora gittiğimde iyiki sezeryan olmuş dediğinde biraz rahatlıyorum...

Ancak öğleden sonra kendime gelebildim, gözlerimi rahatlıkla açabildim. O zaman minik yavruma iyice baktım. Allahım o ne kıllı bir bebekti öyle, kulaklarında bile kıllar vardı. Düşer gider onlar dediler de rahatladım biraz. Epilasyon merkezlerinden çıkmayacak bu kız dedim babasına. :)

O gün yine öyle bir kar yağdı ki, arabalar yollara çıkamadı. Annemlerden başka hiçbir ziyaretçim olmadı. Kardeşlerim gelip döndüler, ilk yeğenlerini gördüler. Kardan kıştan kimse Avrupa yakasına geçip de ziyarete gelemedi. Babam da gitti, sadece annem kaldı yanımda. İlk torununu sevip durdu, onda unutmuşluk, bende acemilik. Bebek hemşiresi o kadar iyiydi ki, bebeği o giydirip altını değiştiriyor, bense sadece onun yardımıyla emziriyordum.

İlk günkü duygularımı tam hatırlayamıyorum, sanırım çok karışıktı. Endişe vardı, nasıl altını değiştireceğim, nasıl giydireceğim, doyuyor mu, gazı mı var, emerken çok acıyor vs vs... Anneydim, minicik bir yavrum vardı, mutluydum. Daha sonra minik meleğimi uyurken seyretmek en sevdiğim şey oldu. Hala da en çok uyurken seyretmeyi seviyorum, özellikle de kollarımda koynumda uyurken...

Tüm kayıtlarda bebek olarak geçti, ismine tam karar verememiştim. Gamzeleri var diye annem gamze olsun demişti ama ben istemedim. Sonunda daha önce düşündüklerimden İnci olsun dedim. Eşim de tamam dedi, annem ve kardeşlerim beğendi, babam pek beğenmedi. Şimdi alıştı herhalde ;)

Cumartesi çıktık hastaneden, ilk hafta annem yanımdaydı. O varken rahattı, gece onunla aynı odada kalıyor, hep ona bakıyor ben emzirmek için geliyordum. Annem gidince kayınvalidemler geldi uzaklardan. Ama sepeti ben kendi yatağımın yanına aldım ve geceleri ıh dese hemen başımı kaldırıp bakıyordum. Bir müddet sonra akşam ağlama seanslarımız başladı. Her akşam ya saat sekizde en geç onda ağlama krizleri tutuyordu. Gece 1 buçuğa kadar. O saate kadar sürekli emmek istiyordu, emiyor emiyor emiyor sonunda tüm emdiğini kusup uyuyor. Hatırlıyorum 20 günlüktü bebek mevlüdü yaptık. Ablamlar (görümce) geldi. Onlar da gördüler, doymuyor bu çocuk falan dedi ablam, az da olsa mama verdik yatmadan önce çay kaşığıyla ama hepsini kustu. Çünkü sorun doymamak değil, gaz sancıları dünyaya alışmaktı.

Gece en geç 3 buçuğa kadar uyumadığı olmuştu, o da bir kere. Genelde 1,5 sonra uyku. Akşam ağlama seanslarımız 3 ay kadar sürdü sanırım. İnci kimsede durmayan, doğduğundan beri insan seçen bir bebek oldu. Hani derler ya bebekler tanımaya başladıkları zaman seçer diye hayır efendim bizimki doğduğundan itibaren kimseye gitmedi babasından başka... Hala da çok insan seçiyor ilk etapda kimseye gitmiyor, alışınca gidiyor bir de çocuk varsa alışması çabuklaşıyor.

Doğumdan itibaren iki koca yıl, o kadar çabuk geçmiş gibi geliyor ki. Şimdi her duyduğunu tekrarlayan tatlı bir papağan. Hop hop zıp zıp yapmayı seven, koşarken kollarını öne uzatıp aşağı yukarı sallayan komik yaratık :) Anne kuzusu, baba kopyası...

Kötüyüm ben kötüyüm kötüyüm...

2007-02-09T17:32:00.000+02:00

İnci hakkında yazacaklarımı kafamda torparlarken araya yine hastalık girdi ve malesef ben önce ondan bahsetmek zorunda kalıyorum. Kızıma bugün komşularla, yarın da annemlerle doğumgünü partisi yapacağız derken olan oldu ve iptal ettim. Bugün komşudaki güne pastamızla gidip küçük çaplı bir kutlama yaptık sadece...

İnci geçen hafta sonu cumartesi gecesi biraz ateşlenmişti ama pazargünü keyfi gayet yerindeydi. Hafif bir burun akıntısı ile atlatacağımızı düşünürken, salı gecesi tekrar ateşlendi, ateşi 38 dereceye yaklaştı, uykuda daha da artmasına fırsat vermeden gece paranox fitil verdim. Sabah olunca da baktım ki burun akıntısı yoğun, doktorunu aradım. Sonra da götürdüm doktor teyzesine, muayene oldu. Kulakları, boğazı iyi durumdaydı. Doktor sadece Peditus şurup ve serum fizyolojik verdi, evimize geldik. Ateşinin artması durumu için de Ibufen verdi ama o sadece gerekli olunca kullanılacak...

Eve geldikten sonra İnci ağlayıp durdu, atta atta, top havuju diye ve sonunda da midesinde ne var ne yok çıkarttı... Sadece sabah içtiği süt vardı zaten hiçbirşey yemiyor. Sonra sustu bir müddet iyi gibiydi sonra başladı acıyo kulak kulak demeye... Sağ kulağını tutup acıdığını anlatıyor. Şaşırdım, sabah doktor kulaklar iyi dedi. Öbürü de acıyor mu kızım diye soruyorum ııh iyi diyor. Acıyan için kulağın mı başın mı diyorum kulak diyor, ağlıyor, uyumaya çalışıp uyuyamıyor, aradım doktoru, anlattım, sabah baktım iyiydi kulakları yeni başlayan bir durum olabilir dedi. Önce gelin bakayım dedi sonra bugün ikinci sefer yapmayın, Klamoks antibiyotik alın başlayın 12 saatte bir ver dedi. Yarın mutlaka gel göreyim dedi. Hemen antibiyotiği aldırdım, komşum gitti aldı Allah razı olsun. Onu içip uyudu, yaklaşık 3 saat kadar ama yanında hep beni aradı, kesiksiz uyuyamadı. Uyanınca kulak acısı geçmişti ama çok keyifsizdi ve burnu da çok akıyordu. Neyse geceyi daha rahat geçirdik, yanımızda yattı, sonra yatağına koydum ama sürekli beni arıyor ve otur otur diye odasında otutturuyor.

Dün tekrar doktora götürdüm, baktı kulağına çok kızarmış dedi. Dün sabah bir şeyi yoktu kulağının bugün oldukça kızarmış, iyiki antibiyotiğe hemen başlamışız dedi. Bitene kadar kullanıp, kontrole gideceğiz. İyi olduysa aşımız var onu olacağız. Şimdilik biraz düzeldi, gözü açıldı denebilir. Yine de burnu akıyor ve burun damlasını damlatmak işkence, kendini oradan oraya atıyor damlattırmamak için. Şuruplarını ise bayıla bayıla içiyor, çok seviyor. Bari onları içiyor, yoksa ne yaparım bilmem.

Başlık olarak yazdığım, reklamlardaki mikrobun şarkısı... Biz çok seviyoruz bu şarkıyı İnci de söylüyor, kötüyüm diye reklam çıkınca, hemen de tırnaklarını ve ayaklarını anlatıyor. Çünkü el ve ayak tırnaklarını kestirmezse, ellerini yıkamazsa içine o mikroplardan gireceğini biliyor... :)

Top avuju

2007-02-03T09:45:00.000+02:00

Yine ihmal ettim kızımın günlüğünü, top havuzundan başlayayım yazmaya. İki hafta önce arkadaşları Ikea'ya götürdüm. Bize arabayla çok yakın. Arkadaşlarımın da biri 1 yaşında diğeri de 2,5 yaşında oğulları var. 3 bızdıkla orayı gezdik, yemek yedik döndük.

Ikea'da alt katta çocukların bırakılabildiği bir yer var, güvenlikli bir bölüm, büyükçe de bir top havuzu yapmışlar içine. İnci bayram tatilindeyken küçük bir top havuzuna girdiği için biliyor, hep orayı seyretmek istedi, oradan ayrılmak istemedi. Oraya da 3 yaşından ve boyu 1.20 den kısaları almıyorlarmış. Hiç şansı yok yani :) Üst katı gezerken, top havuzu dediğinde aşağıda kızım inince bakarız dedim hep. Neyse eve döndük bir şekilde.

O günden sonra sürekli top avuju demeye başladı. Babası kızım nerde top havuzu götüreyim seni dediğinde cevap : aşağda aşağda
Bir de akıllı babası kuralım eve bir top havuzu demez mi, başladı bu sefer top avuju eve eve demeye...

Başka nerde top havuzu var onu da bilmiyorduk, sonunda geçen pazar Cevahir'e gittik. Orada varmış çok şükür, girip oynadı sonra çıktık. Atlı karıncaya bindik beraber, dönen bir iki şeye daha bindirdim ama sevmedi. Top havuzuna girdi rahatladık ama bitmedi sevdası hala top avuju deyip duruyor. Hatta dün yemeğini top havuzu duası yaparak yedirdim. Top havuzu duası nasıl mı? Aynen şöyle, ellerini açıyor, Allahım diyor, hava güzel olsun babası İnci'yi top havuzuna götürsün diyorum. Amin deyip ellerini yüzüne sürüyor :))) Bu durumda tekrar götürmek şart tabiki. Ben götürürüm onu, yakında ki bir alışveriş merkezinde daha var dediler...

Kelimelerden seçmeler...

2007-01-10T12:00:00.000+02:00

emeçi - ekmek
tüpe - küpe
nüğmü - düğme
babacık - son moda baba :)
annem - bana da arada böyle hitap ediyor sadece :)
beçete - peçete
temijş - temiz
pis - kirli: Bu ara temizlik ve kirlilik olaylarına oldukça önem veriyor. Üzerine bir şey damlasa hemen çıka(r) çıka(r) diye çıkarttırıyor. Yemek yerken masasına bir şey damlasa hemen peçete ile siliyor. Elleri kirlenirse hemen siliyor... Güzel tabii temizlik, normaldir umarım büyüyüce abartıp titizlik hastası olmasın da, her gün kavga ederiz yoksa...

tavşaş - tavşan
kabulu - kaplumbağa

Bayram, öncesi ve sonrası

2007-01-05T08:40:00.000+02:00

Geçen hafta çarşamba akşamı kızımın babaannesi ve dedesi memleketlerine döndüler. Onları çok özlüyoruz, artık babanne demeye de başladı. Perşembe günü doktora gittik, çok yoğun ve zor bir gün oldu. İnci de çok hırpalandı, kan verdi, ultrason çekildi. Keyfi yerine gelsin diye Şevval ablasını çağırdım, okula gitmeden oynadılar biraz.

Cuma günü çarşıya ve doktora gittik yine. Önce aldığım kazağı değiştirmek için mağazaya gittik beraber, gayet uslu durdu, aynada kendine bakındı, ben de bu arada kazağı geri verip yerine iki kazak alarak karlı bir alışveriş yaptım. Benim ne haddime ki boğazlı kazak almak, eskiden çok giyerdim, artık giyemiyorum, boğulacak gibi oluyorum, evler sıcak zaten, işyerindeki eski odam çok soğuktu o zamanlar... Ahh ahhh o buz gibi odayı bile özledim...

Neyse doktor öksürüğünün önemsiz olduğunu tekrarladı, ama İnciyi tatilde havuza sokma dedi, rahatladım. Akşama çok sevdiğimiz bir çift bize yemeğe gelecekti, eve dönüp İnci'yi uyutup yemek yaptım. Misafirlerimiz geldiler, İnci'yi sevmek için biraz da erken gelmişler :) A. amcası bol bol oynadı, B. teyzesi de oynamak istedi de amcayla arası daha iyi küçük hanımın. Oyuncaklar gelmiş ona, teyzeden bir mini bebek, amcadan da müzik çalıp gezinen bir böcek (uğur böceğine benziyor)

Misafirlerimiz ilerleyen saatlerde müzik çalıp çok ses çıkartan oyuncak almamak gerektiğini anladılar :)) Ben bir şey demeden kendileri söylediler :))) En güzel oyuncak sessiz sedasız olandır bence de... Çok geç saatlere kadar oturduk, sonra evlerine döndüler...

Cumartesi sabahı yola çıkacak olmamıza rağmen ben valiz hazırlamaya fırsat bulamadım, sabah kalkınca önce İnci'nin çantasını hazırladım. Soğuk olursa, sıcak olursa, hasta olursa, kirletirse vs vs her durumu düşünerek bir çanta hazırlandı, bir sürü eşya konuldu. Sonra kendi valizimizi hazırladım, onda da akşamları şunu giyersem, böyle şöyle olursa diye bir çok eşya koydum. Yüzde doksan eşofmanlarımla gezdiğim için, boşuna o kadar eşya koyduğumu dönünce anlamış oldum. :))

Ancak cumartesi öğlen yola çıkabildik, kaplıcası olan bir tatil köyüne gittik. Eşimle dönüşümlü olarak havuza gittik, İnci'yi götürmedim. Zaten iyi olsa da götürmezdim. Küçük çocukları çocuk havuzuna almıyorlar, yanına şişme bir havuz koymuşlar, onda oynasın diyorlar. Böyle bir şeyi kabul edemem, iki üç çocuk şişme havuza girecek, çişlerini yapıp oturacaklar, su devir daim yapmadan, leş gibi mikrop yuvası olacak. Nitekim yanından geçerken baktım da içinde bir çocuk vardı, su pisti....

Odadaki küvete oturttum küçük hanımı, orada oynadık. Oda çok sıcaktı zaten, üşünecek bir durum yoktu. Çarşamba günü de erkenden döndük, babasının işleri vardı.

Tatil boyunca doğru düzgün hiçbirşey yemedi. Evde zaten zor yediği için, lokantada hiç yemiyor... Zorlamıyoruz ama ne olacak nasıl düzelecek bilmiyorum...

Bayramda tatil yapınca, bayramdan gerçek anlamda hiçbir şey anlamıyor insan. İçim buruk bu yüzden biraz. Tatil iyi geçmesine rağmen eksiklik duyuyorum. Bu arada evle ilgilenemediğim için bir ton ev işi beni bekliyor. tonlarca çamaşır, ütü, temizlik... Kızım biraz daha büyüse de bana yardım etse :))

Dün buranın pazarı vardı, İnci ile beraber çıktım, mujş mujş diye tutturdu, baktım baktım hangi tezgahta gördü ya da benzetti bulamadım, bayağı bir ilerleyince buldum da aldım. Sonra onu komşuya bırakıp markete gittim. Bir ara anne diye ağlamış, dört günde unutmuş bizi diyor komşum. Bir ton işe rağmen öğleden sonra yattım uyudum kızımla ;)

Gece yatırdığımda da manni manni diye tutturdu, verdim eline bir mandalina, gittim yattım. Mandalinasını yedikten çok sonra uyudu, kalkıp üzerini örttüm. Geceleri sırf üzerini örtmek için o kadar çok kalkıyorum ki... Bebekken emzirmek için kalkıyordum ya da ağladığında şimdi de üzerini örtmek için kalkıyorum.. Eeee büyüdü de ne değişti :))

Şimdi uyandı, yanımda oynuyor, gidip kahvaltı edelim. Yine manni diye tutturdu.

Sonuçlar

2006-12-29T17:23:00.000+02:00

Prof, kızımdan tahliller istedi tam tahmin ettiğim gibi. Çok şükür tedavi gerektiren bir durum yokmuş, ama izlemeye almak gerekiyormuş. 3 ay sonra kontrole çağırdı.

Bugün de öksürüğünü kontrol ettirdim, o da iyi durumda. Yarın tatile çıkabiliriz yani :) Ama İnci havuza girmeyecek...

Şimdiye kadar tüm bayramlarda her iki aileden birindeydik. Bu bayram bize tatil olacak inşallah. Her ikimizin ve buçuğumuzun da buna ihtiyacı var. :)

Öksürük için gittik ama...

2006-12-27T10:20:00.000+02:00

Fotoğraf notu: Son modamız evde atkı bere ve sırtımızda çantayla gezmek. Çantası da Şevval Ablasının eski anaokulu çantası :) Bize verdiler.

İnci, cumartesi pazar hep hapşırıyordu, biraz da öksürüyordu. Pazar akşamı daha da arttı, pazartesi günü doktoruna götürdüm. Öksürükden korkarım, daha önce hiç olmadı denebilir, bronşit olmasından korktum. Bir arkadaşımın oğlu olmuş, onun da önce grip gibi başlayıp sonra bronşite çevirmiş. İnci'nin de öksürüğü biraz artınca hemen doktora gittik.

Doktorumuz güzelce muayene etti, gribal enfeksiyon başlangıcı dedi, sadece öksürük şurubu verdi. Ama muayene ederken başka bir şey dikkatini çekti. Kızımın göğüsleri çok büyümüş. Ne zamandır böyle, ne zaman fark ettiniz dedi, şaşırdım. İki aydır falan böyle dedim. Normal değilmiş meğer, bizim cahiliyetimize geldi. Ben kızım büyüyor diye memişlerinin de büyüdüğünü düşünmüştüm. :( Kendimi çok kötü hissettim.

Doktor hemen bir ultrason ve kan tahlili istedi. Büyük ihtimalle hormonların bir dönemlik değişiminden olmuştur geçer falan dedi ama yine de pediatrik endokrinoloji bölümü profesörü ismi verip randevu alın dedi. Ultrason sonucunda kitle çıkmadı, gerçekten göğsü büyümüş. Kan sonuçlarını da dün aldım gösterdim. Onlar zaten hormon tahlili değil, bir şey çıkmadı. Kansızlığı falan da yokmuş, gayet iyi düzeydeymiş. Doktorumuz, profesör için bir görsün dedi.

Yarın sabah 10'a randevu aldım bakalım prof ne diyecek. Büyük ihtimalle hormon tahlili isteyecektir. Ancak ondan sonra kesin birşeyler söyleyecektir. Benim tahminim bu şekilde. Cuma günü de öksürüğü için kendi doktoruna kontrole götüreceğim. Cumartesi tatile çıkmayı düşünüyorduk, bayramı kaplıcası olan bir tatil yerinde geçirecektik. Benim belim için. İnci iyi olmazsa gitmeyebiliriz. Çocuğu daha da hasta etmeyelim de.

Bu arada yengem öksürük için doğal ilaç tarifi verdi. Onu da yazayım da. Bir soğanı dörde bölüp üzerine bal koyuyorsun. Bir kavanoza, 24 saat bekletiyorsun. Sonra soğanı alıp kalanı ona bir tatlı kaşığı sabah akşam içiriyorsun..Birebir dedi, çocuklarına yapıyormuş, çok iyi geliyormuş...

Ortam dikkati

2006-12-20T09:53:00.000+02:00

Televizyon karşısında oynuyor küçük hanım. Hazırlandık bir düğüne gidecektik fotoğrafı öncesinde çektim, düğünde de salona girdiğimizden itibaren masa tepesine çıkıp oynadı :))

Artık her duyduğu kelimeyi yarım yamalak da olsa söylüyor, öyle tatlı ki. Dün akşam kaplumbağa dedi ama öyle komik bir sekilde ki şu anda yazamadım. Bir daha söylerse kesin yazacağım. Ona yeni kitaplar aldım, 4 ciltlik set yine, renkleri ve şekilleri anlatıyordum o da söylüyor... Ama daha bilemiyor. Artık kelimelerini yazamıyorum ama çok ilginç ve komik gelenler olursa not alacağım... :)

Fizik tedavim pazartesi günü bitti. Son gün onu komşuya bıraktım yine. Aslında o saatte uyutup bebefon veriyordum ama bu sefer evde temizlik vardı, uyutmadım. Komşum senin kızına bir alem deyip duruyor. Salonunda iki yapma çiçek varmış, birinin yerini değiştirmiş. Bizimki de çiçeğin eski yerini gösterip çiçeği sormuş. :)) Sema Teyzesi onun yerini değiştirdiğini söylese de İnci onun yerinde olması gerektiğini anlatmış :)) Her zamanki kuralcılığı yani... Tabi komşum onun evindeki bir eşyanın yerinin değiştiğini fark ettiği için İnci'ye çok şaşırmış. Ben de şaşırdım, kaç gündür vermemiştim, o kadar aradan sonra bile bilmesi çok şaşırttı.

Cumartesi günü onu başka komşuya vermek zorunda kalmıştım, onda çok ağlamış. Çok zahmet vermiş. Komşum onu dışarı çıkarmış gezdirmiş falan ama ben gelene kadar camda beklemişler... O gün ters günüydü herhalde, halbuki ben ona giderken hep anlatıyorum doktora gittiğimi belimin ağrıdığını biliyor. Onu öpüyorum, o da beni öpüyor, izniyle ayrılıyorum. Bırakıp da kaçmıyorum yani... O gün bırakmak istemedi, ama mecburen bıraktım. Biraz naz yapıp susar sandım, öyle olmamış.

Komşum sonra bana İnci'yle bayağı sohbet ettiklerini onu güzel yetiştirdiğimi falan söyledi. Açıkcası biraz memnun oldum ama yine de yeterli olduğumu düşünmüyorum. Tüm gün evde sürekli onunla olsam bile bazen hiç kaliteli vakit geçiremiyoruz. Hani en azından günde 1 saat çocukla kaliteli vakit geçirmek gerekiyor ya... Bazen onu yapamadığımı düşünüp üzülüyorum. 2 yaşını doldurduktan sonra onu yarım gün sitedeki kreşe vermeyi düşünüyorum. Ya da başka kreş araştıracağım daha... Gerçi sitedeki kreşe çocuklarını verenler var referanslı yani. Yine de iyice bir araştırayım da. Arkadaş edinir, çocuklarla oynamayı öğrenir böylece.. Bir de hasta olmayı tabiki, hep duyuyorum kreş = hastalık diye... Daha vaktimiz var...

Kuralcı

2006-12-19T10:03:00.000+02:00

Büyüyünce çok kuralcı olacak galiba, biz mi öyle yetiştiriyoruz bilmiyorum. Herhalde bazı şeylerin hep aynı düzende gitmesine alıştı. Düzen bir şekilde değişince hayır olmaz yapıyor...

Masada ben hep onun mama sandalyesinin yanında, babası da karşı sandalyede oturuyor. Geçen gün babası ona kahvaltı yaptırdı ben sonra geldim ve babasının yerine oturdum. Babası da benim yerime oturdu. İnci hemen başladı babasının oturduğu sandalyeyi göstererek anne anne demeye benimkine de baba baba demeye. Babası anlattı ona, evet burası annenin yeri bugünlük ben oturacağım diye razı olmadı. Ben kendi yerime oturmalıymışım... :)

Yine geçen sabah ben babasının terliklerini babası da benim terliklerimi giymiş. Bu arada benim ayaklarım çok büyük değil, babasının ayakları küçük ve ince ;) Neyse İnci Hanımefendi hemen bunu farketti, anne anne babasının ayakları gösterdi sonra benimkine baktı baba baba.. Hemen geldi benim ayağımdaki terlikleri çıkarttı, götürdü babaya giydirdi, benimkileri de getirdi bana giydirdi :))

Yatak ve yastık olayımız da var, babasının yastığı annesinin yastığı babası annesinin yastığına kafasını koyarsa eğer, inci yanımıza gelince, hemen olmaz yapıyor. Gece yatarken de kendi yatağı yastığını biliyor ve dün gece onu yanıma alsam da sonra kendi yatağına kendi gitmek istedi ve koydum, ninnisiini söyleyip yatağıma gittim. O da uyudu. Nenni nenni diyerek de ninni söylemeden göndermiyor... :)

Fotoğrafın hikayesine gelince, geçen akşam yemeği için salata yapmıştım sarımsaklı yoğurtlu, babası da gelemeyeceğini söyledi. İnci de salatayı parmaklamak için saldırıp duruyordu koydum önüne tabağı olduğu gibi.. Tüm parmaklarını içine soka soka, yalana yalana yoğurtlu kısımlarından yedi... :)) Bu pozları kaçırırmıyım hepsini çektim... :))

Haftasonu

2006-12-11T16:01:00.000+02:00

Kızımın çok kuzeni var ve kimisiyle yaş farkı da oldukça fazla. En büyük kuzeninin kızımdan bir yaş küçük oğlu bile var. :) Haftasonu da en büyük ikinci kuzeninin sözüne gittik. Çok sevdiğimiz Raşit abimiz cumartesi günü sözlendi. Biz de cumartesi günü Bursa'ya kızımın halasına gittik. Arabalı vapura bindik. İnci martıları seyretti, onlara yiyecek verdi.

Babaannesi ile dedesi de Bursa'ya gelmişlerdi onlarla da hasret giderdik. Küçük hanımın keyfi de yerindeydi. Anne baba kelimeleri ağzından düşmese de onlara da gitti. Özellikle dedeye daha çok gidiyor. Abilerine (kuzenleri) de gidiyor. Halasıyla eniştesine pek pas vermedi. Enişte baklavalar nerde deyip çok yaklaşmak istedi ama bitti diye kaçtı. Baklavalar yanaklar oluyor :))

Söz evinde pek çocuk yoktu sadece bizden bir ilkokula giden abla vardı. İyiki vardı, bütün akşam onunla oynadı, beni hiç üzüp zorlamadı.

Dün akşam döndük, yolun ilk kısmında uyudu sonra uyumadı. Gece yatmadan önce banyo yaptırdım sonra da yattı uyudu. Aslında banyo yaptırmak zorunda kaldım desem daha doğru olur... Çoba çoba diye çorba istedi tam yatıracakken, gittim ısıttım yedirmek istedim yemedi ve en sonunda o çorba üstüne döküldü...

Baba geldiiii...

2006-12-02T10:34:00.000+02:00

Dün akşam üstü kızımın babası geldi. Babasını bir özlemiş bir özlemiş durup durup boynuna sarıldı. :) Yemeğini babası yedirirse yedi, sabah kahvaltısını da babası yaptırdı.

Havaalanından İnci'ye oyuncak almış ama ne top ne de araba. fotoğrafda görülen hip hopcu kurbağa.. Top yokmuş, arabalar da çok kötüymüş. Kurbağayı İnci beğendi mi derseniz hayır.. Şarkı söyleyen bu kurbağadan hiç hoşlanmadı. Bu tarz sesli oyuncaklardan hiç hoşlanmıyor. Gerçi davul çalıp şarkı söyleyen kız bebeği var onu seviyor ama onun dışındaki hiçbir sesli oyuncağı sevdiğini görmedim. Korkuyor nedense... Çalışmadığı zaman seviyor kurbağasını taklidini yapıyor, çalışınca uzak duruyor :))

Neyseki babası bol bol çikolata da getirmiş, kızının gönlünü öyle aldı ;))

Bu arada İnci nezle, o yüzden de pek keyfi yok. Bir türlü atlatamadı nezleyi, geceleri çok üstünü açtığından mı oldu bilemiyorum...

Not: Oyuncağına alıştı artık kendi çalıştırıp onunla beraber dans ediyor. :))

Babadan İstekleri...

2006-11-27T10:26:00.000+02:00

Bu aralar kızımdan çok yakındım galiba... Halbuki tatlı böceğim benim neler neler yapıyor. Babası yurtdışına çıktı, aralık ortasına kadar olmayacak. İnci'ye baba sana ne getirsin diyorum, aaba (araba), gool (top) diyor. Bebek getirsin mi diyorum, ııh istemiyor. Çok komik araba ve top erkek çocukları gibi.

Söylediği kelimeler her geçen gün artıyor, buraya yazmaya yetişemiyorum bile...

babu - banu
mamun - maymun
kuba - kurbağa
fi - fil
aaba - araba
üç - üç
alooo - alo (son modamız telefonu eline alıyo aloo alooo :)
abi - abi
aba - abla
efe - efe
oğujş - oğuz (televizyondan duyup söyledi)
dit dit - kovulduk :)
aama - elma
kave - kahve (bıraksan bir fincan kahveyi içecek)
çoaap - çorap
mö mö - inek
pisi pisi - kedi
ev - ev
avv avv- köpek (nerde köpek veya biblosu vs görse avvv avvv diye bağırıyo)
dodi dodi - dido reklamından...
akaba - ayakkabı
mujş - muz

Her akşam tüm kitaplarını kitaplıktan alıp yanıma oturuyor, oku diye. Teyze okusun diyorum, istemiyor, illa anne. Gündüz de oyun oynarken benim de onunla yerde oturmamı istiyor. Teyzesi var ama o anne anne diye beni istiyor. Babası olmadı için midir nedir bana daha bir düştü.

Sonunda ona bir oto koltuğu aldım ve uzun zamandan sonra trafiğe çıkmaya başladım. Dün anneannesi dedesine götürdüm. Yolda biraz sıkıldı, 45 - 50 dakikalık yol, Allahtan teyzesi yanındaydı. Dedesi parka götürdü, bahçede köpeğe baktı. Değişik bir gün geçirmiş oldu. Annem de torununu sevdi, ama benden yine de hiç ayrılmadı. Anne kaak (kalk), anne kaak... Oradan kaldırıp oraya götürdü, oradan kaldırıp oraya götürdü.

Dönüşte bizi dayısı getirdi, gece kullanmaya cesaret edemedim. Uzun zamandır kullanmamışım, çocuk da var, çekindim. Ne de olsa şehirlerarası yol... Gerçi daha rahat oluyor şehiriçinden ama hızlı kullanmak gerekiyor. Dönüşte çok fazla sıkıldı, koltuğundan kalkmak istedi, ama kaldırmadım, hep oyaladım... Neyse ki benim araba kullanmama alıştı, oh ya.. Çok sevdiğim bir şeyi uzun zamandır yapamamıştım. Neden bilmiyorum ama araba kullanırken kendimi daha özgür hissediyorum... Kötü bir şoför olsam da ;)

Geçenlerde iki gece inadımı kırdım onu yanıma alıp uyuttum sonra yatağına yatırdım. Ama gece yarısı anne diye kalktı. Hemen kucağıma atladı. Kızım daha sabah olmadı biraz seveyim yat yerine deyip kucağıma aldım, koltuğa oturup 5-10 dakika bekledim. Tekrar uykuya dalınca yatağına geri yatırdım. Anladım ki bu iyi bir yöntem değil benimle yatmaya alışırsa mahvolurum. Zaten düşer bizim yataktan ben uyurken çok deli yatıyor. Akşamları yine yatağına koyup başında bekleyerek uyutuyorum. Sabahları uyanınca yanıma alıyorum sadece... Anne diye bir tatlı sarılıp öpüyor, anne kız kuduş kuduş yatıyoruz...

Biraz daha büyüse anne kız neler neler yaparız onunla :)

Yemek yememe

2006-11-22T10:02:00.000+02:00

Bu aralar İnci'den cekiyorum yani böyle giderse ikinci çocuk dilegimden vazgecebilirim. Uyumuyor ve yemiyor. Anne mama, anne mama beni mutfağa götürüyor ama ne verirsem reddediyor. Hiçbir şeye sinirlenmiyorum şu yememe olayı kadar. Hani çok zorlayan sürekli ağzına bir şeyler tıkmaya çalışan bir anne olsam, sürekli bir şeyler yedirmeye çalışsam neyse, ama üstelemiyorum ki...

Sabah kahvaltısında meyve suyu veya süt ve yumurta yiyiyor, oyunla... Birkaç kaşık ve pekmez ve bal da veriyorum yumurtası bitince ağzına... Canı isterse biraz peynir, salatalık da...

Öğlen çorba veya yemek. Sadece bir tabak bir şey yiyor o da binbir oyun ve zorla... Daha sonra da meyve tutuşturursam eline, canı isterse kemiriyor.

Akşam da biraz çorba, biraz yemek azar azar her birinden vermeye çalışıyorum. Ne yerse hepsi zorla, oyunla... Ona kalsa aç yaşayacak...

Süt dolduruyorum biberonuna oynarken ne kadarını içerse, yatmadan önce bir miktar içirmeye çalışıyorum...

Ne zaman uyutmaya kalksam anne mamma diye başlıyor, gidiyoruz mutfağa ama malesef İnci hanım elleri ile yüzünü kapatıp hiçbir şey yemek istemiyor....

Çi

2006-11-16T00:47:00.000+02:00

Anne, baba, çi
meğer çi inci demekmiş, kendini anlatırken çi demeye başladı ve ben bunu ilk önce anlayamadım.. Kızım ne diyosun ne çi diyordum geçen sabah kahvaltıda, babası söyledi..
Bir de tüm gün berabersin anlayamadın mı çi _ inci demek diye... Kendinden ve kendi eşyalarından bahsedecekken "çi" incinin anlamına da geliyor :)

Gün be gün söylediği kelimeleri çoğaltıyor...
Bade - asagidaki bebek, bebek deyince artık hemen bade diyor... Gürültü yapma aşağıda bebek uyuyor diyorum akşamları.. Hemen Bade diye adını söylüyor.. Ada da var o da uyuyor diyorum, Ada demiyordu ama bugün Ada da dedi...

Geçen gün abla - aba dedi...

Bazı kelimeleri bir kere söylüyor, sonra tekrarlamıyor ama söyleyebildiğini görmüş oluyorum.

Uyku problemi

2006-11-15T09:38:00.000+02:00

Geldiğimizden beri uyku düzenimiz değişti, uyutmak çok zor oldu, uyumak istemiyor, hiç uykusu yok... Anlamadım neden böyle oldu...

Ankara'da en geç 10 da beni elimden tutup sürükleyerek götürürdü uyut diye, onun yüzünden Aliye'yi seyredemiyordum :) Şimdi gece 12 - 1 ayakta uyuyamıyor...
Öğlen uykusu geldiğinde en geç 1:30 da masa altında sızar kalırdı, şimdi öğle uykusu 3 ü buluyor.. Ve de zorla götürüyorum yatağına...

Eski düzenimize nasıl döneceğiz bilemiyorum, ama bu durum canımı sıkıyor... Akşam şöyle rahat rahat bir oturamıyorum eşimle. Yada kendime vakit ayıramıyorum, uyanıksa sürekli o ilgi istiyor, bir de alıyor tüm kitaplarını oturuyor yanıma oku diye 15-20 kitapla geziyor... Birini okuyoruz "bitti" diyor at kenara, öteki o bitti at kenara, öteki... Kitapları sevmesi çok güzel biliyorum ben de çok seviyorum aslında, ama bir kere okumak yetse ;))

Şöyle kendi kendine oynasa, uyusa :)) Neyse böyle çocuk bulunmaz ben de idare edicem artık ne yapayım, şimdi bana şirin şirin bakıyor böceğim, biraz yiyeyim onu...

Bu arada gündüz hiç televizyon açmıyorum.. Akşamları babası gelince açılıyor televizyon... O da bebekli bir kaç reklamdan başkasına ilgi göstermiyor, çocuk çıkarsa programlarda ancak o zaman bakıyor, ne güzel değil mi...

Sirk

2006-11-14T09:17:00.000+02:00

Hayatımda hiç sirke gitmemiştim, çocukken TRT'den çok seyretmiştik :)) Kurulduğunu görünce İnci'yi götürmeyi çok istedim. Sonunda geçtiğimiz pazar akşamı gidebildik, önden gören bölümlere oturduk. Güzeldi, İnci'nin hoşuna gitti. Köpekli şovu, halkaları havada döndüren adamı ve en çok da en sonundaki motorsikletli şovu sevdi. Aslında herkes motorsikletli şovu sevdi, gerçekten güzeldi.

Bir ara sıkıldı, ben aslanlardan hoşlanacağını düşünmüştüm ama onun çok ilgisini çekmedi, o ara çubuk kraker ile onu oturtabildim. Etraftaki çoluk çocuk da en az sirk kadar ilgisini çekti, onları da seyredip durdu.

Sirk başlamadan önce yavru aslanla fotoğraf çektiriliyordu, adamlar bu şekilde para kazanıyorlar... Yavru aslanı çok sevdi, onunla fotoğraf çektirdi, sahibi yavru aslanı götürene kadar gözü hep onun üzerindeydi.

Sirk iki saat sürdü, on buçukta bitti, eve gelince acıkmıştı, yemek yedi tekrar. Uyuduğunda saat 12 yi geçiyordu sanırım...

Son zamanlar...

2006-11-10T09:44:00.000+02:00

İnci'nin doğduğundan beri süre gelen yabaniliği sürüyor, herkese yabancılık yapıyor, bana yapışıyor, kalabalık bir ortama girdiğimizde uzun müddet alışana kadar bacaklarımızın dibinde. Sadece çocuklara yapmıyor, onları çok seviyor, özellikle de abla ve abileri... Fotoğrafda da komşumuzun tatlı kızı Şevval, İnci ile oynamaya gelmişti. Çok güzel oynadılar, İnci onu hiç bırakmak istemiyor, başka zaman görünce de sevinç gösterileri yapıyor, gel gel diye bize çağırıyor. Aynı şeyi Şevval'in abisi Ayhan'a da yapıyor, onu da çok seviyoruz. Zaten biz gitmeden önce İnci daha çok bebekken de Ayhan onunla ilgilenir bakardı.

İnci bebekken demek garip geliyor ama öyle, artık bebeklikten çıktı çocuk oldu. Dün tüm komşular tolandık, o kadar çok küçük çocuk bebek var ki. İnci küçüklerle oynayamıyor, yaşıtlarıyla da pek mümkün olmuyor, birisi bir oyuncağı alınca diğeri onun elindekini istiyor ama büyük çocuklar küçüklerle güzel oynuyor. İnci'nin çok mızmızlık onu bunu isterim diye tutturma huyu yok şimdilik :) ama kendi bildiği şekilde oyuncaklarıyla oynamak istiyor ve yönlendirmek istiyor. Biraz benimcilik yapmaya da başlıyor gibi geldi bana...

Bu arada da konuşma çabaları var, yeni kelimeler söylüyor, aklıma gelenleri yazayım..
aba - abla
kuba - kurbağa
aç
kapa
manni - mandalina çok seviyor...
bubu - burun
alla alla - allah allah ya demiştim bir gün, duyar duymaz dedi :) nerde deneceğini de biliyor :))
çe - çene
çiçi - çiçek
kude - kurdele
çık - çıkmak
babacı - babacım
bebe - bebek
bebeci - bebeciğim herhalde anlayamadım
gol - top
bıcıbıcı - banyo yapmak
bi(r) - bir
iki - iki herseyi ikiye kadar sayıyoruz, üç yok :)) Bir iki bir iki diye diye çoğul gördüğü herşeyi sayıyor. Sayı kavramını anladı, bilinçli yapıyor...

Evimizdeyiz

2006-11-01T11:30:00.000+02:00

Nihayet evimizdeyiz, İnci'nin eve alışması çok uzun sürmedi. Özellikle de uzun zamandır oynamadığı oyuncaklarını görünce çok çabuk alıştı da denebilir. :)

Yalnız yatağında uyutması çok zor oluyor, Ankara'da yanına uzanıyordum şimdi yatağına koyuyorum, ya başında dikilip ya da ben şurada oturup sana ninni söyleyeceğim diyerek odasına koyduğum koltukta oturarak onu uyutmaya çalışıyorum. Çok uzun zaman alıyor. Özellikle geceleri zorla uyuyor ve kaç gündür 12 de uyuyor. Sabah da 9 da kalkıyor. Aslında 7 gibi bir yarı uyanıp ağlıyor, kucağıma alıyorum bir daha yatağına yatmıyor, yanıma getiriyorum, ilk kelimesi babasının olmadığını görüp baba oluyor. Baba yok gelecek diyorum onun yerine yatıp mışıl mışıl uyuyor. Bizim odamız daha karanlık, iyi uyku için kalın perdeler takmıştım ;))

Teyzesi bizde, babası gelene kadar kalıyor, onunla şımarıp duruyor şimdi saklambaç oynuyorlar :)

Hazırlıklar...

2006-10-19T14:26:00.000+03:00

İnci hanımla hazırlıklar bitmek üzere...

Bavulun içine girmek istedi, girdi.

Onun eşyalarını yerleştirirken elbisesini gördü, giymek istedi, giyip bir de bana pozlar verdi.

Koltuğun kenarından nasıl iniliyormuş onu gösterdi. :)

Saçlarımızı topladık, nasıl da şirin olduk :)

Son olarak da yatağına veda pozu verdi...

Hoşcakal Ankara

2006-10-17T15:45:00.000+03:00

En tatlı havacı teğmenim benim :) Bakarmısınız duruşa, poza... Artık bana poz da veriyor, bir tanesi... Her ne kadar insan bazen rahatını eski alışkanlıklarını özlese de onsuz bir yaşamı düşünemiyorum. Canım yavrum benim, sen benim bir tanemsin...

Biz bu cumartesi Ankara'dan ayrılıp İstanbul'a evimize dönüyoruz. Babamızın askerliği bitmek üzere. Bayramdan sonra gelip 1 hafta 10 gün kadar daha askerlik yapacak ama biz evimizde kalacağız.

Kurban bayramında gelmiştik Ankara'ya, Ramazan bayramında dönüyoruz. Eşim hep beraber olalım diye burada eşyalı ev kiralamıştı. Ben arada biraz mızmızlık yapsam da çok şükür bu devreyi beraber geçirdik. Ne o bizsiz, ne de biz onsuz kaldık.

4 yıl kadar önce bir proje için yine gelip Ankara'da 1 sene yaşamıştık karı koca. Bu sefer 3 kişilik bir aile olarak askerlik yapmaya geldik. Eğer bir 3 yıl sonra tekrar kaderimize Ankara çıkarsa, inşallah daha kalabalık olarak geliriz ;)

Hoşcakal Ankara, hoşcakalın Ankara'daki tüm sevdiklerimiz...

Özledim

2006-10-16T12:44:00.000+03:00

Tüm gece kalkmadan ve öğlene kadar uyumayı...
Pazar günü uykusunu..
Tek başına alışverişe gidip, sadece gezmeği...
Rahatça, dilediğim vakitte kitap okumayı...
Araba kullanmayı...
Tüm gün danalar gibi tv karşısında yatmayı..
Tembellik yapmayı...
Bilgisayar karşısında saatler geçirmeyi (bunu hala birazcık yapıyorum )
Eski ince halimi...
Eşimi paylaşmamayı...
Yalnızlığı...

Özgürlüğümü özledim...

Anne

2006-10-15T22:41:00.000+03:00

Daha önce bir kere demişti ama dünden beri özellikle bugün bana anne diye sesleniyor :)

Anne dediği zamanki mutluluğumu, ifademi görünce, sırıta sırıta bir daha bir daha söylüyor...

Geçen gün yaramazlık yaptı, kızdım biraz, git oyuncaklarının yanına oyna orada diye ceza verdim. Gitti, bebekleriyle oynuyordu, bir müddet sonra bu şekilde uyuya kalmıştı... :)

Daha iyi

2006-10-14T13:34:00.000+03:00

İnci'yi bugün alçı yaptırmaya götürmedik, çünkü ayağına düzgün basmaya başladı. Ayağıyla herşeyi yapıp sadece yürürken tam basmıyordu. O yüzden babası da ben de ayağında hala birşey olduğuna pek inanamadık. Ağrı, acı, hiçbir şey yok, sadece ilk akşam acıyor ama ağrımıyordu...

Sanırım İnci'nin ikinci gün numara yaptığını düşünmemizin başlıca sebebi bizim ufaklığın hiç bir şeyi öyle hemen unutmaması... Çocuk uyur uyanır unutur diyorlar. Hayır efendim, bu unutmuyor.. Bacağını bir şey yemiş sivilce gibi olmuştu ve kaşınıyordu. Orası geçip hiçbir şey kalmadığı halde çok uzun müddet bacağına bakıp kaşınıyor yaptı. Yok kızım geçti diye anlatana kadar çatladım...

Hala oksijenli su şişesini gördüğünde, başını gösteriyor ve ıh ıh diye ellini sallayarak istemiyorum yapıyor. Halbuki başını kanatmasının üzerinden iki ay geçti...

Doktora gittik...

2006-10-11T12:15:00.000+03:00

Eveeet gecikmiş bir doktor ziyareti oldu, neden biz bu sefer böyle davrandık anlamış değilim ama sonunda bu sabah İnci hanımı ayağı için doktora götürdüm.
Kızım bak doktor amca sevecek seni, ayağının fotoğrafını çekecek, sen de ayaklarını uzat poz ver diyerek önceden hazırlık yapmaya çalıştım. O da ciciii cicii diye kendi yanağını okşayıp beni tasdik etti. Tüm bunlar doktor beyin odasına girene kadardı ancak. Daha doktoru görür görmez ağlamaya başladı. Sakinleştirme çabaları pek faydalı olmadı, doktor amcanın da adı komşu abisi gibi Hakanmış vs vs.. avutmalar... Ortopedist doktor bey röntgen istedi doğal olarak, hem de iki ayağının birden, küçük olduğundan kıyaslayabilmek için.

İndik mi ayağımızın fotoğrafını çektirmeğe, telkinler hep boşa yine ağladı, zorla çektirdik röntgeni, tekrar doktora çıkıp gösterdik. Birşey görünmedi ama doktor bey bağları zedelenmiş olabilir dedi. Küçük çocuklarda çok küçük şeyler röntgende çıkmayabilir dedi. Dinlensin, gezmesin dedi. Sabah akşam Ibufen ver ve buz tut oraya dedi. Eğer cumartesi gününe kadar kendiliğinden ayağının tamamına basmazsa getirin küçük bir alçıya alalım dedi.

Topuğuna basa basa geziyordu artık onu da engellemeliyim. İnşallah alçı gerekmeden atlatırız, çünkü öyle bir durumda çok huysuzluk yapar, o alçıyı da ayağında tutacağını sanmıyorum...

Dün akşam

2006-10-10T12:17:00.000+03:00

Dün akşam durduğu yerde halıya takılıp düşmüş, ayağı acımış. Bütün gece oturdu üzerine basmadı. Görünürde birşey yok, ağrı da yok. Sabahı bekleyelim dedik.

Sabah babası eliyle iyice kontrol etti, hiçbir yerde acı yok. Bende kontrol ettim, ne bir şişme, ne bir acı ama hala basmak istemiyor, topuğuna basarak yürüyor. Ahlaya uflaya... Ya da kucak istiyor...

Numara mı gerçek mi anlayamadık. Doktora götürsem mi, götürmesem mi bilemiyorum...

Oyunlarımız...

2006-10-06T16:12:00.000+03:00

Ona plastik bir mutfak seti aldım, içinde fincanlar, bardaklar, tencere, tava, kaşık çatal, ocak, ekmek, tavuk, peynir, çaydanlık var. Oturup evcilik oynuyoruz. Fincanıma çay dolduruyor, hüüüp diye içiyoruz. Haaam diye yemeklerden yiyoruz. Bebeklerimize yediriyoruz. :)

İsim

2006-10-06T06:59:00.000+03:00

İNCİ :
(Tür.) Ka. 1. İstiridye cinsinden deniz hayvanlarının içinde çıkan parlak, yuvarlak ve ziynet eşyası olarak kullanılan kıymetli taş. 2. Küçük, temiz ve sevimli. 3. Kıymetli.

Ben ayrıca İnci'nin zerafeti de temsil ettiğine inanıyorum...

İnci'nin önemli günleri...

2006-10-05T05:42:00.000+03:00

İnci'nin günlüğünü 1 yaşından sonra tutmaya başladığım için öncesi yok, halbuki o döneme dair de ne çok yazacak şey vardı. Üstteki fotografta kendi odasında ve yatağında, ben onu 3 ay kadar sepette yatırmış sonra hep odasında yatırmıştım, yatağına alışıktı. Bir de özene bezene oda hazırlamıştık ona. Az kaldı evimize dönmemize, 16 gün :) Bakalım gidince nasıl alışacak...

İnci'nin önemli tarihlerini sağlık cüzdanının arkasına not etmiştim onları bari yazayım dedim. Bir ara da doğum hikayesini yazarım...

Doğumu: 10 Şubat 2005 perşembe, saat 05:45 am.
Kilosu: 3.695 gr
Boyu: 49cm
Kan grubu: B Rh(+) (Babasına benzediği gibi kan grubu da aynı. Benimki AB Rh+)
Haftası: 38 6/7 yani 39 haftalık doğdu denebilir...
Hastane çıkış kilosu: 3.365 gr yani 330gr vermiş...

Bol saçlı ve tüylü bir bebek olarak doğdu, kulağının kenarında, sırtında bile tüyler vardı. Aman Allahım ne olacak bunlar, bu kızın kuaförde işi çok olacak derken ;) döküldüler... 4 aylıkken falan saçları dökmeye başladı. Oldukça saçları döküldü sonra tekrar çıkmaya başladı. Şimdi bayağı uzadı, belli olmuyor saçların arkası lüle lüle oldu, düz saçlı olacak sanmıştım ama dalgalı olacak...

İlk dişleri: 08 Temmuz 2005, alt iki dişi patlamıştı ve 5 ayı dolmak üzereydi, 3 gün çok huysuzluk yaptı, doğru dürüst emmek istemedi ağladı durdu, sebebini de anlamadık. Meğer dişmiş...

Üst dişleri: 09 Eylül 2005, üst iki dişi de 7 ayı dolacakken patladı. Bu sefer ateşlendi hastalığıyla beraber geldi, tam tatilimizin son günleriydi, denize falan da girdiğinden ayrıca boğaz enfeksiyonu da vardı. Peşine de üst yanları ve alt tek yan patlattı. Alt yan dişinin teki çok daha sonra azı dişleriyle beraber çıktı. Bu eksik kaldı deyip duruyordum :)

7,5 aylıkken, eylül sonuna doğru kendi oturmaya başladı.

8 aylıkken ekimde kendi kendine tutunup kalktı.

8,5 aylıkken ekim sonuna doğru emeklemeye başladı.

9 aylıkken 13 kasımda sıralamaya başladı.

10 aylık taytay durmaya başladı.

6 ocak 2006 da 11 ayı dolmadan 1 adım attı.
7 ocak da 4-5 adım bana doğru attı. :)

14 şubat 2006 da 3. azı dişini patlattı.

İlk kez baba dedi ama ne zaman dediğini not almamışım. Hiç de hatırlamıyorum.. Neden acaba :) anne demedi diye mi yoksa :)) Üzüldüm aslında şimdi neden böyle şeyleri not almamışım ki ben...

Gıdı gıdı...

2006-10-04T02:16:00.000+03:00

Bizim kedileri çok seven yeğen, artık çocuk sahibi olmak istediğimizi duyunca, "Yenge ne yapacaksınız çocuğu, bir kedi alın gitsin, daha kolay" demişti :) İnci doğduktan bir kaç ay sonra, onun yan yatıp elleri ve ayakları paralel uzanmış uyuyuşunu görünce, aaaa kedi gibi uyuyor, bu da kedi gibiymiş zaten dedi...

Şimdi de bizim minik yavrumuz, açıyor kolları bacakları gıdı gıdı gıdı deyip kendini gıdıklatıyor. Kıkır kıkır gülüp gıdı gıdıları kendi söylüyor. Görünce aklıma hep yeğen geliyor, işte sana kedi diye...

Babies' Song

2006-10-03T10:37:00.000+03:00

Bir arkadaştan maille gelmiş... Bebeğinizle beraber bakmanızı öneririz :))
Flash - kids
http://www.martinsfun.nl/

İncinin favorileri:
02- Baby Dance
04- Baby Cowboys
11- Heyma

Benim favorilerim:
08- Baby Freddy
11- Heyma
13- Karaoke Baby
18- Opera Baby
22- Three Tenors

İnci'den notlar

2006-10-02T09:58:00.000+03:00

İnci öperken sadece yanakları öpmekle bırakmıyor, bir de gıdıyı öpüyordu şimdi buna burun, çene, gözler ve alın ekledi. Bir yapışınca kurtulamıyorsunuz yani... :)

Babası ona çok daha küçükken el bileklerinden yukarısını lokumlar diye öğretti. İnci nerde lokumlar kızım, gösterir. Yiyebilirmiyim, uzatır.... Eskiden daha tombiş tombişti iyi yeniyordu. :)

Bir kaç hafta önce son iki azı dişini de çıkarttı. Patlattığını anlamadım zaten. Baktım patlamış, sonra da tamamlandı. Artık 20 adet dişi var ve diş fırçalamaya başladık...

Leblebi ve fındık yemeyi çok seviyor.

Saçlarını taratmayı hiç sevmiyor çünkü, kıvır kıvır olup çok karışıyor ve uçları kıtık oluyor. Tararken ister istemez acıyor...

Suyu çok sevmesine rağmen banyo ile arası iyi değil. Başının yıkanmasını hiç sevmeyip kıyameti koparıyor...

Ev telefonunu elimden çekip kendi kulağına dayıyor, konuşmayıp ses gelen yeri öpüyor...

Televizyonda bebekli reklamları çok seviyor ve bebeklerin dans ettiği reklamda o da dans ediyor. Bir ara Cheetos kıvır kıvırr reklamında kıvırtıyordu...

Hala cee oynamayı çok seviyor. Bu ara yorganın altında çadırcılık oynuyoruz. Ona o ceee diyor. Bir de yorgandan eliyle numaradan bir şeyler koparıp bana yediriyor. Şu anda da masanın altından bana cee yapıyor...

Tuvalet Eğitimi

2006-09-30T15:04:00.000+03:00

Tuvalet eğitimine başladığımı söyleyemem, bunun için hiç acele etmiyorum ama hazırlığını yaptım sayılır. Yazın bir tane klozet adaptörü aldım ve ne olduğunu İnci'ye öğrettim. Bir iki kere denedim altı açıkken üzerine oturmaktan korktu ben de zorlamadım. Ama bazen kendi oturup bazen de bebeğini yerde iken üzerine oturtup çişşş diyor. Sonra kaldırıyor. Onu banyodan hiç dışarı çıkarmıyoruz hep klozetin yanında duruyor.

Geçen akşam bizi öyle şaşırttı ki, banyonun oradaydım çişş dedi umursamadım, ısrar etti adaptörü klozetin üzerine koydu, ben de yardım ettim. Üzerine oturmak istedi, şaşırdım, yine korkmasın diye altını açmadan olduğu gibi oturttum. Önce beni tuttu falan sonra bıraktı. Ooo küçük hanım oturdu kalkmak bilmiyor. Babasına seslendim gel bak fotoğraf makinasını da yanında getir diye.. Fotoğrafını çektik. Hadi biz gidiyoruz gel dememize rağmen kalkmıyor, bıraktık onu orda, ikimiz de ayrılınca çağırdı gittim, kalkacakmısın dedim bitti dedi kalktı. Döndü bir de klozetin içine baktı bir şey var mı diye... Yapmadın ki kızım bir şey hadi gel derken bir de ne farkedeyim bizim ki altına doldurmuş kokuyor.

Altını açsam da oturtsam korkarmıydı bilemiyorum ama İst. kendi evimize dönünce ufaktan tuvalet eğitimine başlasam iyi olacak gibi. Ben üzerine düşmesem de küçük hanım öğrenecek gibi. Günde bir kaç kere çişş kaka falan diyor. Zaten büyük tuvaletini çok zorlanarak yaptığı için onu söylüyor, bir iki kere banyoda çömelip yerde kendi bezine yaptırmıştım. Elimi tutup ıkınıyordu zavallı. Ama dediğim gibi hiç üsteleyip çocuğu korkutmak istemiyorum...

Bağda...

2006-09-23T09:10:00.000+03:00

Babaannesinin çiçekleri seviliyor, ciciii ciciii...

Dalında domates nasıl oluyormuş inceleyip, öğreniyoruz...

Kaan abisi (kuzeni) onu salalrken, keyfimiz gayet yerinde. Zaten Kaan abi görüldü, anne unutuldu tüm haftasonu boyunca... Kaa Kaa diyerek peşinde dolandı...

Bağ komşumuzun torunu Melike ablası da geldi, ağaç altında oturup öyle güzel oynadılar ki...

Geçen hafta

2006-09-23T08:25:00.000+03:00

Geçen hafta İnci ile tek bir gün bile evde oturmamıştık. Bir gün Kızılay'a alışverişe. İndirim dönemi bitmek üzere olsa da ben son bir alışveriş yaptım. Bu dönemleri seviyorum, hatta İnci'ye seneye yaz giyebileceği bir iki parça dışarı giysisi aldım çok uygun oluyor. Geçen sene de aynını yapmıştım bu yaz çok giydi çok da güzel oldu... Hesabını bilen hanımlar böyle yapıyorlarmış duydum ;) Alışveriş yaparken tezgartarlara uzaktan uzaktan gülücük atıyor, kimseye de kendini sevdirmiyor. Giyinme kabinlerine de alıştı aynalı aynalı, zor çıkarıyorum.

Ertesi gün Ümitköy'e eski oturduğumuz apartmana komşu ziyaretine gittik. 4 yıl kadar önce yine bir yıllığına Ankara'ya geldiğimizde orada oturmuştuk. O zamanlar küçük hanım yoktu, ben özgür takılıyordum. Tek bir komşum vardı, o hanımın hep arayıp hatırını sordum ve kızımı götürüp göstermek kısmet oldu. Oraları seviyormuşum, ben de özlem giderdim. Ankara'da yaşayacak olsam yine orada oturmak isterim. İnci de gayet güzel durdu, teyzenin hazırladıklarından yedi, balkondan dışarıyı seyretti, beni hiç üzmedi ama saat 4:30 oldu hiç uyumadı. Otobüse binerbinmez de uyuya kaldı. Oradan da akşama eşimin halasına geçtim, aktarmalı yolculuğum boyunca hep uyudu. Ankaray'a bindik indik hiç uyanmadı. Tam apartmanın içine giriyoruz açtı gözleri. Neyseki yol uzundu uykuyu biraz aldığı için huysuzluk yapmadı gayet güzel durdu. Ama akşam uykusu çok gelse de yine uyuyamadı...

Biz yokken kargo gelmiş gitmiş onu almak için yine Kızılay'a gittik. Kızımla başbaşa gezeyim tozayım oturayım bir yerlerde yiyip içelim diye düşündüm, yani aceleci davrandım biraz daha büyümesini beklemem gerek ;)

Pastaneye götürdüm, oturduk ikimize de pasta söyledim ve limonata, onunki çikolatalı pastaydı ve minicik parmağını daldıra daldıra yemek istedi. Birazcık yedi yemedi pastasını bana kaldı. Biraz limonata içti, masaya su döktü. Beni zorladı yani... Ne yapayım birazcık daha sabredeceğim anlaşılan. Onunla doya doya zevk ala ala bir gün geçirmek için. Pastanede fotograf çekmek aklıma gelmedi. Şöyle parmağını sokmuşken pastaya...

Eee hafta sadece bunlarla bitmedi, cuma günü de şehirdışına babaanne dedeye gittik...

Kaçtı...

2006-09-22T10:21:00.000+03:00

Ekmek almak için açtık kapıyı ve karşı kapı da açıldı. Önce komşum B. sonra oğlu Hakan kapıda göründü her sabahki konuşmalar, hoşbeş...

Bir de baktım ki bizim kız geçti karşıya bıdı bıdı, Hakan'ın da elini tutmuş, dönmüş bir de bana el sallıyor :))

Komşuda...

2006-09-21T17:47:00.000+03:00

Komşuya verdim ya geçen gün, ne yaptı nasıl durdu diye de rapor almadan duramadım. Gayet güzel durmuş, önce Hakan ile oynamışlar sonra da muz yemişler. Hakan kreşe gidince çaldım kapıyı alayım diye duruyor şimdilik kalsın dedi komşum. Çok tatlı bir hanım 1 yaşında da bir kızı var. Rahat, doğal biri, seviyorum böyle insanları...

Tamam huysuzluk yaparsa getir dedim. Bayağı bir müddet sonra kapı çaldı, bizimki kaka yapmış, kaka deyip kapıyı tıklıyormuş. Anne değiştirsin istiyor herhalde, senin bu kızın çok akıllı diye verdi komşu... Daha önce de bir çiş kaka falan demiş tuvalete götürüp klozet adaptörüne oturtmuş komşum sarıl bana demiş sarılmış ve biraz çiş yapmış. Ben yaptıramıyorum halbuki... Bana sarılıp kalkıyor, adaptöre klozet üstünde hiç oturmuyor zaten... Ayrıca komşum, kızın çok uyumlu, kreşe gayet rahat alışır dedi...

Gelince eve bir müddet kendini anlamsızca yerlere attı, ağladı. Gelmek istemiyor, eşim çocuk senden bıktı anlaşılan diyor. Sanırım bütün gün beraber evde oturmaktan bıktı, değişik insanlar, çocuklar istiyor. Dönünce evimize götürürüm onu arkadaşlara oynar çocuklarıyla, burada ancak bu kadar. Ben de yalnız kalmak ve tembellik yapmak istiyorummmm.......

Şunu anlamış bulunmaktayım, bütün huysuzluğunu nazını bana yapıyor, dışarıda masum melek :((

Fotoğraf olarak yüzüklerini koydum nasıl ama :) Çok seviyor hanımefendi. (Belma teyzesi gör bak verdiğin yüzükleri takıyoruz...) Kolyemiz boynumuzdan çıkmıyor zaten, uyuyacakken çıkarttırıyorum ;)

...

2006-09-19T11:14:00.000+03:00

Pazar akşamı eşimin memleketinden döndüğümüzden beri hastayım. Çok üşütmüşüm orada, akşamları çok soğuk oluyor.

Bir anne asla hasta olmamalı, nasıl olacaksa... Yatamıyorum ama başımı da havada tutamıyorum. İnci'ye bakacak birileri olsa da yatsam hayalleri kuruyorum. Karşı komşuya verdim ilk defa, oğlu kreşe gitmeden oynasınlar diye. 4 yaşında zıpır bir oğlu var, çok tatlı. Bazen geliyor bize, kreşe gitmeden yarım saat İnci ile oynuyor, aslında İnci'den çok onun oyuncakları ile oynamak için geliyor ;) Çocuk işte değişiklik istiyor hepsi...

Birazdan gelir bizim kız... Bağ maceralarımızı da iyileşince yazarım, çok güzeldi, meğer pezmez yapıyorlarmış bu haftasonu ilk kez ona denk geldik....

Numaracı

2006-09-15T07:12:00.000+03:00

Bu hafta dışarıda olmadığımız tek günümüz bile yoktu. Onları sonra yazacağım, bugün de babası izinli gidiyoruz babaanne ve dedeye, haftasonu bağda neler yapacak bakalım. Koşturup durur artık...

Dün akşam çok başım ağrıyordu bıraktım onu babaya ama yine de yanıma geldi. Ben gönderdim o geldi. Annelerin hasta olmaya hakkı yok anlaşılan. Kalkmamı çok istese ve kalkmam için açım numarası (elleri karna vurma) yapsa da kalkmadım. Sonunda o da pes etti, yanıma yattı beraber uyuduk...

Azıcık uzansam kalk diye beni kaldırmak istiyor. Kalkmayıp yatmada ısrar edince de açım numarası yapıyor. Öyle yapınca hemen kalkıp ona bir şeyler hazırladığımı çözmüş, yemiyor tabiki.. Sadece numara... Çok akıllı bu çocuklar çoook, şimdiden parmağında oynatıyor, ilerde neler yaşayacağımızı Allah bilir...

Golye

2006-09-14T09:04:00.000+03:00

Gözünü golye golye diye açtı bizimki :) Akşam elinde kendi gibi siyah inci bir kolye ile yatmıştı, aradık bulduk bir köşeden... :) Taktı, mutlu oldu.. Bu kız hiç bana benzemeyecek çok süslü olcak anlaşılan... :)

Zaman...

2006-09-14T08:16:00.000+03:00

Şimdi gidip yanına uzanacağım gözünü açtığında beni görünce öyle mutlu gülümsüyor ki onu kaçırmak istemiyorum...

Şiiri Evren'den aldım çok içime dokundu...

YETİŞKİN OĞLUMA

Sürekli meşguldüm o kadar sene
Seninle doyasıya oynayamadım
Sen beni çağırdın gel oyna diye
Ben bir türlü zaman ayıramadım

Giydirdim,doyurdum,seni kolladım
Sadece bunları yeterli sandım
Bana oyuncağını getirdiğinde
Ben seni çoğu kez başımdan savdım

Yatağa yatırır seni okşardım
Sen uyur uyumaz hemen çıkardım
Şimdi o günleri çok özlüyorum
Keşke bir dakika fazla kalsaydım

Hayat ne kadar da kısa, yıllar ne çabuk
Ne zaman büyüdü bu küçük çocuk
Ona dokunmak için uzandığımda
Ellerim boş kalır yüreğim buruk

Artık ne resimler, ne de oyunlar
Ne ‘’ iyi geceler’’ ne sarılmalar
Hepsi çok geride ulaşmak çok zor
Yaşanmadı sanki o güzel yıllar

Artık hiç işim yok, yapayalnızım
Günlerim çok uzun, üstelik bomboş
Keşke isteklerini bir bir yapsaydım
Küçük arzuların şimdi çok şirin çok hoş

Alice Chase

Minik Yardımcı

2006-09-12T07:31:00.000+03:00

49 dokuz santim doğan minik kuşum 1,5 senede 1,5 katından fazla uzadı, herşeyleri o kadar hızlı gelişiyor ki... Kucağımda tuttuğum o minik şimdi sığmaz, daha doğrusu kendini sığdırmaz oldu. Bazen yaptıklarıyla beni çok şaşırtıyor. Yapamayacağını düşündüğüm onu hala minicik gördüğümden herhalde. Herşeyi anlayıp yapması karşısında hem seviniyor, hem de şaşırıyorum...

Uzun zamandır bana yardımcı oluyor da, daha şimdi günlüğüne yazabiliyorum. Ben veriyorum o götürüp çamaşır makinasına kirli çamaşırları sokuyor. Sonra da alıp içine girdiği sepeti neredeyse bulup getiriyor ve yıkanmış çamaşırları çıkartıp asmaya gidiyoruz. O tek tek veriyor, asıyorum. Yalnız biraz sabırsızız, ben daha asamadan diğeri için bada bada diye bağırıyor, bu "bada" bana bak anne al şunu demek herhalde. Bazen de mandalları veriyor. Geçen karşı apartmandaki komşu hanım yardım ettiğini gördü de tadını çıkarın büyüyünce yapmıyorlar diye kızından yakındı. Doğru söylüyor kadıncağız, ben de iş olunca ödevim var diye sıvışır, anneme yardım etmezdim. Bu dönemi iyi değerlendirmek lazım. ;)

Mutfakta ise bulaşık makinasından temiz tabakları tek tek çıkartıp bana veriyor. En büyük zevklerinden bulaşık makinasını boşaltmak, onsuz asla :)) Yemek yaparken sadece seyirciyiz. Tezgahta oturuyor ve beni izliyor. Bu tezgahda oturtma işini eşimin halasından duydum torununu o şekilde oturtuyormuş. Çok işime yaradı yoksa bana yemek falan yaptırmıyordu. Şimdi ise rahatlıkla yapabiliyorum. O kadar alıştı ki mutfağa girer girmez tezgaha çıkmak istiyor. Sürekli dikkat etmek gerekiyor ama olsun. Eğilirse düşeceğini biliyor. Azıcık uca doğru gelse düşeceksin geri kay diyorum ayaklarını toplayıp geri gidiyor :))

Yerleri de beraber siliyoruz, ona temiz bir bez veriyorum o da benim yanımda yer siliyor... Gerçi daha çok suyla oynamak istese de kirli diye izin vermiyorum, bozuluyor...

Bunun haricinde de yap et götür getir dediğimiz herşeyi yapıyor. Ona sorumluluk vermemin ve bana yardımcı olmasının onu mutlu ettiğini farkındayım. Ben de mutlu oluyorum... :)

Kitap..

2006-09-12T07:16:00.000+03:00

Eskiden bana oku oku diye getirdiği kitapları şimdi kendi alıyor oturup resimlerine bakıyor ve okuyor... :)

- agadiş, agagıdıgış, agagadagış....

Bu kadarını anlayabildim genelde bu şekilde tekrar ediyor. Bir kaç kelime daha eklerse ben de eklerim buraya...

Şarkı :))

2006-09-10T15:10:00.000+03:00

İnci şarkı söylüyor...

- guupa guupa guupa.......

- gaaa gaaaa gaaa........

Beklenen an

2006-09-01T15:07:00.000+03:00

Eveet kızım anne dedi... Beni dünyanın en mutlu annesi yaptı... Her ne kadar çok az söylesede bana düzgün bir şekilde anne dedi :)))

Elektrik Süpürgesi ve İnci

2006-08-30T13:00:00.000+03:00

Bugün erkenden kalktık her zamanki gibi :) Kahvaltıdan sonra kızımla ev işlerine koyulduk. Ben ortalığı toparladıktan sonra hadi kızım şimdi de evi süpürelim dedim ve derdemez İnci odasına gitti, yatağına yattı ve çok korktuğu hiç sevemediği süpürme faslının bitmesini bekledi. Başka yere takmak için elektrik süpürgesinin fişini çıkartınca geldi bitti mi diye, daha bitmedi kızım dedim, geri gitti. Bittiği zaman da süpürgeyi toplayıp yerine götürdüm, o da beni bekliyordu. Bitti kızım dedim, o da bitti diye beni tekrarlayarak rahatladı :)

Eğer süpürgeyi öğle vakti çalıştırırsam gidip yerine yatıyor ve beklerken uyuyor ama uykusu olmadığı bir zamana denk gelirse bu sabahki gibi bitene kadar yatağında yatarak beni bekliyor... Bir iki kere beni çok zorladığında uyutmak için de kullanmadım değil hani :) Biliyorum çok bencilce ama fırsatı bulmuşken değerlendirdim...

Yanaklar, kulaklar, gözler... :)

2006-08-30T12:47:00.000+03:00

Son moda

2006-08-26T07:42:00.000+03:00

İnci'nin son moda oyunlarını yazacaktım, sonra moda deyince kafasındaki tokalar aklıma geldi. Bu ara tokalandık, onun karmankarışık saçlarını ancak bu şekilde biraz düzeltebiliyorum. Gerçi eskiden çocukların kafasına bu şekilde toka takanları görünce için için dalga geçerdim çok komik gelirdi. Aynısını kendim yapmak zorunda kaldım.

Gelelim oyunlara daha doğrusu oyuna. İnci'nin uzun zamandır en sevdiği suyla oynamak. Nerde su bulursa hemen bir yerlere döküyor ve onunla oynuyor. İçsin diye verdiğim suluğunu hemen oyuncak kovaların içine boşaltıyor veya yerlere serptiriyor, üzerine serptiriyor. Su bardağı verirsem içtikten sonra kalana elini daldırıp suyu bacaklarına, kollarına sürüyor. Sürünüyor sürünüyor suyu, bitince de bitti deyip heh heh heh diye benden su istiyor. Sanki içecekmiş gibi..

İnci'nin su istemesi de çok komik daha önce hiç yazmamıştım sanırım. Su için herhangi bir hece kullanmıyor ağzını açıp nefesle heh heh heh diye istiyor.

Konuşmak için hiçbir gayret sarfetmiyor.

Nereye gittik, nereye gitti gibi soruların cevabı: gaga
Bir şey istediğinde bana seslenmesi: bada veya son dönemde bazen aba..
Bu ne diye sorduğumuz yiyecekler falan: gupila
Babasının eşyaları: baba
Bezi ve ıslak mendili: çişşşş

Dans...

2006-08-19T08:39:00.000+03:00

Dans etmeyi ve müziği çok seviyor benim kızım. Bu fotoğrafda tatilde animasyonda dans eden çocukların ortasında dikiliyordu. Çocuklar onun üzerine doğru açılıp kapanıp bağırarak gelince çok korktu :) Onun haricinde nerde yabancı müzik bizimki komik şekilde yaylanıyor.

Hammm...

2006-08-18T17:57:00.000+03:00

İnci hakkında yazacak o kadar şey var ki onun günlüğünü ihmal ettiğim için kendime çok kızıyorum.

İyi çok şükür kazayı ucuz atlattık keyfimize bakıyoruz şimdi, yanımda mama sandalyesinde oturmuş simit yiyor bir yandan da bebeğine yediriyor hammm hammm diye... :) Ne zaman Kızılay'a gitsek ona simit alıyorum, bazen biraz kemiriyor bazen de yiyor.

Sabah da kahvaltıda kesip önüne koyduğum yumurtaları vuuu vuuu diye havada uçurup ağzına atıyordu. Babasının heveslenip bir parça yedirmesiyle olay bitti, tüm parçaları o uçurup İnci'nin ağzına vermek zorunda kaldı :))

Küçük hanım istediğini yaptırma olayını çözdü, şu anda istediğini yapmam için bana numaradan ağlamalar yapıyor. Bunu bu ara çok sık yapmaya başladı. Bundan nasıl vazgeçireceksem bir an önce öğrenmeliyim. Olayı iyice abartıp katılma durumuna getiriyor bazen... Ciddi diretiyorum istediğini yapmamak için ama o da diretiyor, sonunda dayanamıyorum...

Sandalyeden kucağıma terfi etti... Ayy ayyy diye bebeğini seviyor, bu yeni sevme modası...
Sokakta gezerken beni sevme krizi tutuyor ve ayy ayyy diye sarılıp seviyor, öpüyor. Geçen gün kadının biri ne oluyor öyle ayy ayy diye döndü baktı bizimki beni seviyor, güldü. Gerçekten de çok komik oluyor...

Kucağımdan inip oyuncaklarıyla oynamıyor eskisi gibi, eğer indirirsem gene o ağlama krizi, katıla katıla... En iyisi beraber kalkmak, bu günlük bu kadar...

Kaza :(

2006-08-17T14:50:00.000+03:00

Bugün kendimi çok kötü hissediyorum, bütün gücüm çekilmiş gibi... İnci ilk büyük kazasını geçirdi... Allah daha kötüsünden korusun...

Dün akşam saat dokuz civarı hep beraber balkonda oturuyorduk, İnci'de ayakta sütünü içiyordu. Birden takıldı geriye doğru dengesini kaybetti ve sırt üstü düştü. Kafasını da balkonda yerde sivri beton köşeye çarptı. Eşim uyukladığı için düşüşünü görmedi hemen aldım içeri girdim, gel sende çok kötü vurdu dedim, o anda da ışığı açıp ensesinden akan kanları gördüm, ensesi kanıyor dememle eşim de panik oldu. Bu arada canım yavrum da korkmuş ve canı acımış şekilde ağlıyordu. Kanamayı durduralım derken, kanın enseden değil daha yukarıdan geldiğini tam kafasının arkasından geldiğini gördük... Bu arada tişortu ve atletinin arkası bayağı kanlanmıştı.

Evde olup olmadığını bile düşünemediğim için karşı komşumdan Batticon aldım. Gazlı bez de verdi ve hemen kanayan yere bastırdık. Tampon yapıp kanı durudurmaya çalıştık. Bir yandan da hazırlanıp çıktık. Onu acile götürdük. Parka gidiyoruz diye sessiz sakin geldi...

Doktor baktı dikişlik değil, iki delik şeklinde yara var dedi. Bizimki bu arada yaygara koparıyordu... Ama ne şiddette vurduğunu bilemeyiz, 24 saat gözlem altında tutun dedi. Aşırı uyku durumu ve bulantı kusma durumunda getirin dedi. Gece 2 saatte bir kontrol edin dedi...

10 gibi derin bir uykuya daldı canım yavrum. Sık sık kontrol ettim,dürtükledim ve bu geceki uykusu derin olunca da iyice panikledim. Aslında tepki veriyordu ama çoğu gece vızıldayıp burnumdan getiren İnci bu gece inadına çok sakin uyudu. sabah 6 dan sonra yatamadım artık, geldim İnternet başına beyin travması belirtileri araştırırken 7 de kendiliğinden her zamanki gibi uyandı da içim biraz olsun rahat etti...

Tekrar doktora götürmeyi düşünürken cerrah olan eşimin kuzenini aramak aklıma geldi. Aradım sordum eğer uyku hali yoksa, neşesi yerindeyse, kusma da yoksa götürmene gerek yok dedi. Çok şükür hiçbiri yok. Sabahtan öğlen saat 1,5 a kadar uyumadı sonra sızdı. Az önce babasının telefon sesine kalkıp geldi, geri götürdüm tekrar uyudu. Normal uykusu bu zaten.

Ama ne kadar kötü hissettiğimi cümlelerle anlatamam, anne olanlar anlıyordur, bugün böyle kolum kanadım kırık...

Allah evlatlarımızı kazalardan belalardan korusun...

18 ay

2006-08-10T21:49:00.000+03:00

Eveet İnci bugün tam 18 aylık oldu. rutin kontrollerimiz için doktorumuza gittik, muayenesini ve aşısını ciyaklamalar eşliğinde oldu. Bacağını gösterip acıdı acıdı diyerek geziyor... :)

Bugün itibariyle boyu 83 cm, kilosu 10,5 kg geliyor. Kilosu biraz düşük olsa da boyu ortalamanın üzerindeymiş, bari boyu bana benzese :)

18 tane dişi var, kaldı 2 tane üstteki azılar, doktor dişlerini beğendi, gayet sağlıklı buldu. Eee biz artık diş fırçalamaya başladık :)

Pandomim

2006-08-05T10:23:00.000+03:00

İnci hanımla hayatımız pandomim...
Halen konuşmuyor ve herseyi haraketler ile anlatıyor... 5 gün sonra 18 aylık olacak ama kızım hala anne demiyor ;(
Bir şeyleri haraketlerle anlatırken de kendince sesler çıkarıyor ve çok komik hareketler yapıp bizi güldürüyor hayatımızın eğlencesi...

- İnci acıktın mı?
Eller karna pıt pıt vurulur... Bu göbüş acıktı demek...

Uykusu mu geldi...
Beni tutup çekeler ve yatağına götürür...

- Ka... ka...
kalk demek beni kaldırmak için çekeliyor...

- golye
Daha şimdiden kolye merakı geldi küçük hanıma bütün gün golye golye elinde boncuklardan bileklik geziyor.

- gova
uzun zamandır kova diyor içi su dolu kovayla oynamak en büyük zevki...

- dede
nihayet dede demeyi öğrendi...

- hoppa, hoppidi
:)

Gezdik gezdik...

2006-06-19T23:31:00.000+03:00

Geçen hafta kızımla bol bol gezdik. Perşembe günü onu Dikmen Vadisine götürdüm. Yürüyerek gidebiliyorum. Çok güzel bir yer fotoğraflarını ekleyeceğim. Önce çocuk parkında biraz sallandık sonra havuz kenarında mis kokulu hanımellerinin arasında oturduk. Dönüşte arabasında uyudu küçük hanım.

Cumartesi günü de babası benim ısrarlarımla bizi pazara götürdü. Ankara'ya geldiğimizden beri ilk kez pazardan pazarlığımızı yaptık. Yakında pazar olmadığı için (varsa da ben bilmiyorum)marketin kısıtlı sebze reyonundan idare ediyordum. Ben çeşit çeşit sebze meyve görebilmenin mutluluğunu yaşarken, İnci sakin sakin babasının kucağında gezdi. Sonra eve dönmeden önce yine Dikmen Vadisine gittik. Gezdik, oturduk hava aldık döndük.

Pazar günü, babalar günü şerefine kızım sabahın köründe ağlayarak kalktı ve öğlene kadar ağladı, mızmızlandı. Babasını uyutmadı. Ben zaten yedigün yirmidört saat nöbetteyim, farketmiyor da, babasına güzel bir babalar günü hediyesi oldu :)))

Pazar günü pikniğe gitmeye niyetlenmiştik. Ben piknik için biber dolması, ekmekçikler ve kahvaltılık hazırladım ve ancak akşama doğru gidebildik. Etsiz, mangalsız bir piknikti bu benim sevdiğim türden. :)

Yine Gölbaşı'na belediyenin Mogan tesislerine gittik. Çay bahçelerinin olduğu tarafda çimlerin üzerine örtümüzü serdik, göle karşı oturduk. Piknikciğimizi yaptık. İnci çok eğlendi, en çok da kaydıraktan kaymak onu mutlu etti. Babası mangalsız bir piknikten tatmin olmayıp başka bir akşam hafta içi mesela (haftasonu çok kalabalık) mangallı bir piknik planları yaparak eve döndü :))

Babacığım

2006-06-18T15:15:00.000+03:00

Seni Çok Seviyorum

İnci

İnci'nin ateşi var...

2006-06-09T12:09:00.000+03:00

Şimdi doktordan geldik, İnci uyudu. Ben de bilgisayar başına... Unutmadan yazayım diye...

Birkaç gündür yavrumun ateşi var. Ateşini de ölçtürmüyor, çok ağlıyor da, ölçebildiğim kadarıyla 38'e çıktı. Daha fazla çıkmasına fırsat vermeden de ateş düşürücü kullandım. Gece fitil, gündüz ise şurup verdim. Baktım ki ateş düşüyor ama tekrar çıkıyor, bugünde doktora götürdüm. Bize en yakın burada özel bir üniversite hastanesi var, oraya götürdüm. Yaşasın bu sefer başka doktor baktı ;) Doktor amcayı sevdim, güzel ilgilendi. Sorduğum herşeye detaylı yanıtlar verdi.
Viral enfeksiyonmuş şimdilik sadece ateş düşürücü verdi. Eğer ilaç ateşi düşürmezse ve iki gün daha ateş devam ederse pazartesi tekrar gideceğiz. Boğazı kızarık, burnu hafif sümüklü ve gözlerinde kızarıklık varmış vs.. viral enfeksiyon bakteryel enfeksiyona dönüşürse antibiyotik kullanmak gerekirmiş... Öyle hemen antibiyotiği dayamadı yani çocuğa...

Fırsattan istifade beslenmesini de sordum. Geçen ay anne sütünden kestiğimden beri süt içiremiyorum. İstanbul'daki kendi doktora illa içmeli demişti, günde yarım litre... Bu doktor içimi rahatlattı, içse faydalı ama içmiyorsa fakat yumurta, peynir, ayran, yoğurt yiyiyorsa endişelenmemi söyledi... Bir şekilde telafi etmek gerekiyor yani..

İnşaallah ateşi geçer iyileşir de daha fazla ilaç kullanmadan atlarız bunu...

Gölbaşı Gezintisi

2006-06-04T18:30:00.000+03:00

Cumartesi günü Seher halaya davetliydik, öğleden sonra İnci uyanıp yemeğini yedikten sonra gittik, çok sıcak bir gündü, klima bile arabayı soğutmaya yetmiyordu, zaten İnci hasta olmasın diye fazla da açmıyoruz.

Halada oturduk, yedik içtik akşam serinliğinde hep beraber bir yerlere gitmeyi teklif etmiştim kabul edildi ve Mogan Gölü'nün kenarına yani Gölbaşına gitmeye karar verildi. Biz 4 yıl önce ilk kez Ankara'da yaşarken gitmiştik ama hiç bir şey yoktu bir iki lokantadan başka, göl de donmuştu ben hiç beğenmemiştim. Bu sefer değişti dediler, gerçekten de değişmiş çok güzel olmuş. Çay bahçeleri, oyun alanları, piknik alanları gayet güzel yapılmıştı.

Özellikle çocuklar için yapılan oyun parklarına bayıldım, çimin üzerinde kaydıraklar salıncaklar, hepsi de güzel şekilli çeşitli hayvanlardan oluşuyordu. Ayrıca oyun alanı bir köşeye sıkışmış değil her tarafta vardı. Oturduğunuz bankın hemen yanında bir kaydırak, bir salıncak, hemen yanınızda oynayabiliyorlar, çocuğu al oyun alanına götür başında bekle tarzında değildi yani. Her tarafın çim olması düşseler bile çime düşecek olmaları da çok iyiydi. Genelde çocuk parklarında oyun alanlarını kum yapıyorlar, ben de onu sevmiyorum. Çocuklar kumla da oynuyorlar ama her tarafın da kum olması güzel olmuyor.

Oradan bir kaç kare fotoğraf...

Konuşma

2006-06-02T11:43:00.000+03:00

İnci ile diyaloglarımızdan:

- Kızım ben kimim?
- ba ba
- ben anneyim anne
- ba ba
- senin adın ne?
- baba
- bebeğinin adı ne?
- baba
- baba nerde?
- gitti gok
- dede nerde
- gok

Acıdı mı kızım?

2006-06-01T16:05:00.000+03:00

- Acıdı mı kızım?
Elini veya kafasını vurmuştur eliyle tutuyordur veya ağlıyordur.
- Gel öpeyim geçsin...
Gelir, vurduğu yeri uzatır, öpülür ve ağlama kesilir...

Sonra kafa bu sefer numaradan gider vurulur, şöyle bir bakılır...

- Gel bakalım öpeyim...
Tekrar öptürülür... :)))

Gezmeye Gittik...

2006-05-30T22:00:00.000+03:00

Pazar günü Dikmen Vadisine gitmiştik ama ben fotoğraf makinasını yanıma almayı unutmuşum. Çok güzel bir yerdi, evimize çok yakın böyle bir yer olduğunu bilmiyorduk. Yürüyerek de gidebiliriz kızımla, ama havalar o kadar sıcak ki pek fırsat bulamıyoruz. Sıcaklar daha sabahtan bastırıyor...

Bugünse büyük halalardan birine oturmaya gittik. Ankara'da babasının tam 3 tane halası oturuyor. Nigar hala oldukça uzakta oturuyor, iki vesait değiştirerek sonuçta halaya ulaştık. İnci bütün yol boyunca bebeğine sarılıp kucağımda uslu uslu oturdu. Otobüsteki insanları seyretti, kendisine gülümseyenlere gülümsedi, el salladı.

Gidince her zamanki gibi önce yabancıladı, uzun müddet ayağımın dibinden ayrılmadı sonra alıştı. Halanın muhabbet kuşu var, bizimki kuşu çok sevdi ama kafesinde, kuşu salıp da uçunca korktu. Aslında dışarıdaki kuşlardan korkmuyor ama bu evin içinde olunca herhalde korktu, biz de yakalayıp tekrar yerine sokmak zorunda kaldık...

Halasının balkonunda oturduk, hala ona çingene salıncağı yaptı. İnci hanım da ilk kez çingene salıncağında sallanmış oldu, çok hoşuna gitti ama bir müddet sonra kalkacağım diye tutturdu, hevesimiz bu kadarmış, hiçbir şey uzun sürmüyor...

Uykuya dair...

2006-05-28T09:30:00.000+03:00

Beni pazar sabahı saat 6 da ayağa diktikten sonra küçük hanım şimdi uyudu. Bütün bebeklerini kucaklayıp yanıma geldi hadi onları da beni de uyut diye çekeledi beni odasına götürdü. 4 tane bebeğe birden sarılıp ayağımda sallanarak ninni eşliğinde uyudu, canım ya o kadar tatlı ki.

Herkesin çocuğu kendine güzel görünürmüş benimki de bana öyle güzel görünüyor ki. Evlenmeden ve çocuğum olmadan önce ben çocukları sevmem, çocuk istemiyorum, en fazla bir tane diye atar tutardım. Şimdi çok gülüyorum o halime... :)) Canımdan bir can o benim, hatta daha da öte... Evde bıdı bıdı gezen kara kafa diyorum, saçları da dalgalandı şekle şemale girmiyor komik komik dolanıyor ortalıkta. Artık herşeyi anlıyor, yap dediğimi de yapma dediğimi de yapıyor :)) Bu kadar tatlı olacağını hiç tahmin etmiyordum.

Tüm tatlılıklarının yanında zorlukları da çok çocuk büyütmenin. Blog komşum sevgili Pino bir yazı yazmış uyku ile alakalı ben de yorum yazdım ona, şimdi de burada yazıyorum. Bizim günlüğü okuyup yorum bırakan pek yok ama belki şans eseri birileri okuyup da faydalı bilgiler verirse diye...

İnci şimdi 15 buçuk aylık, sadece 3 ay odamda sepette yattı, sonra onu odasında yatağına yatırdım. İki dakikada bir uyanıp da ağladığı günler oldu ama ne kadar sık kalkarsa kalksın aldım emzirdim geri yatırdım. Çok zor oluyor, sersem gibi oluyorsun ama dayandım.

Babasının askerliğinden dolayı Ankara'ya gelince ona mecburen yer yatağı yaptık ayrı bir odada. Tek kişilik yatağı yere koyduk kenarlarına yastıklar döşedik, döne döne uyuyor. Önceden emerek uyuyordu, emzirmeyi bıraktığım için artık başka türlü uyutmaya çalışıyorum. Doğru mu yapıyorum bilmiyorum ama akşamları uykusu gelince hadi gel uyuyalım annecim diyorum, gidiyoruz odasına, koy başını hadi kapa gözünü bakayım diyorum, ben de yanına başımı koyup yatıyorum. Bazen ninni söylüyorum, dönüyor dolanıyor sonra uykuya dalıyor, bazen çabucak bazen de uzun zaman sonra. Onu uyutacağım derken ben uyukluyorum. Sonra kalkıyorum.

Hiç bizim yatağa almadım. Daha büyüyünce ne ile karşılaşacağımızı bilemiyorum. Aralıkta babasının askerliği bitip İstanbul'a dönünce kendi karyolasında yatacak, ben yanına uzanamam, o zaman ne olacak onu da bilemiyorum. İki yaşına yaklaşmış olacağı için belki başını koyup uyumaya alışır o zamana kadar diye düşünüyorum.

Gündüz uykusu ise daha bir problem, bu formül işe yaramıyor, emmediği için ya bebeğine sarılıp ayakta sallanarak daha çok da bana sarılıp kolumda pışpışlanarak uyuyor.

Kitaplarda yazılanlar her çocuk için işe yaramıyor malesef. Çünkü hepsi birbirinden o kadar farklı ki. Yine de tecrübeli annelerin bilgilerinden faydalanmak gerek. Benim ilk çocuğum olduğu için bazen ne yapacağımı hiç bilemiyorum.

Bu arada babası sabah 6 da kızına bir öpücük kondurup uyumaya devam etti. Şu baba kız aşkı çoktan başladı bizde. Çok kıskanıyorum valla...

Anne sütünü bıraktırma macerası...

2006-05-28T07:19:00.000+03:00

Kendi mutfak günlüğüm ile uğraşırken kızımın günlüğünü çok ihmal ettim. Pazar sabahı beni erkenden uyandırmışken biraz da onunla ilgili yazayım dedim. Bu arada o da yanımda mama sandalyesinde önüne koyduklarımı yemekle meşgul :)

Başlıkta belirttiğim gibi anne sütüyle ilgili yazmayı planladım çünkü bu günlerdeki en büyük konumuz bu. Pofesör Dr. Hilal Mocan'ın bir röportajında dediği gibi bir yaşından sonra anne sütü organ hayatiyetini sağladığı ve bağışıklık sistemine katkısı nedeniyle veriliyor, bebeğin vücut organlarıın ömrünü uzatıyor, onları daha sağlam kılıyor.

Tüm bunları biliyor olmama rağmen iki hafta önce 15 aylık olduğunda kara böceğimi emzirmeyi bıraktım. Bu benim için zor bir karar oldu, ona da kıyamıyorum ama İnci hiçbir şey yemiyordu. Alması gereken ek besinleri şiddetle reddediyor ve sürekli bana yapışıyordu. Bu benim için tahammül edilmesi çok zor bir hale geldi, kendisi de çok zayıf kaldı. 15 aylık olmasına rağmen 9 kilo 850 gram geldi, doktor kontrolünde. Aslında zayıf olsa da çok şükür sağlıklı bir bebek, çok fazla hasta olmadı, boyu da güzel uzadı. Bundan sonra esas hastalıklarla tanışacağız eminim, tanıştık bile de denebilir çünkü birkaç gündür ishal, İstanbul'daki doktoru ile konuştum hafta başı da burada bir doktora götüreceğim.

Anne sütünü bırakma konusunda doktorumuz siz bilirsiniz ama anne sütü varken başka süt vermeyi ben tercih etmem dedi. Günde yarım litre, en az 400 ml süt içmesi gerekiyor dedi. İnek sütünü de tavsiye etmiyor, devam sütünü öneriyor. Diğer ek besinleri yemesi gerektiğini de söylüyor bunun yanında tabiki... Yemiyor ki, zorla nasıl yedireceksiniz.

Doktorumuz bıraktırmama yönünde konuşunca içim burkuldu tabiki. Doktorumuzu seviyorum ve sayıyorum oldukça tecrübeli bir hanım fakat doktorların yaklaşımı farklı olabiliyor. Ankara'da götürdüğüm doktor ben hiç emmemişim ama bak geliştim, zekam da gelişti doktor oldum tarzında konuşan genç bir bayandı, o da fazla rahattı bence ya neyse. Televizyonda bebeğim programında Emine Ün ile röportaj yapılmıştı onun birazını seyretmiştim, kızı Duru'nun da emmeye çok meraklı olduğunu yemek yemediğini ve doktorunun da tavsiyesiyle bıraktırdığını söyledi. Kızı ne kadarlıkken bıraktırmış orasını duyamadım, demek ki bazı doktorlar bu durumda bıraktırmayı uygun buluyor diye düşündüm.

Tüm bunların sonucunda bebişim artık emmiyor, iştahı açıldı denebilir. Problemler bitti sanmayın şimdi de süt içmiyor, nasıl alıştıracağım bilemiyorum. Sütlü olan diğer gıdaları vermeye çalışıyorum, peynir, yoğurt, ayran, sütlaç gibi...

Canım anneciğim de bana kitap almış Sahrap Soysal'ın Anne Ben Acıktım kitabını, 0-6 yaş çocuklar için yemek tarifleri var. Torununu iyi besleyeyim diye tabiki beni düşündüğünden değil :)))

Şu anda da diğer elimle hanımefendiye resimler çiziyorum, bıkmak bilmiyor hiç :) Bu yazı burda biter, sevgiler...

Börek açmak çok kolaymış canım...

2006-05-26T12:24:00.000+03:00

Anneciğim

2006-05-14T13:25:00.000+03:00

Prensesim

2006-04-28T17:49:00.000+03:00

Uzun zamandır İnci hakkında yazamıyordum. Şimdi kısa bir fırsatım var değerlendireyim dedim. Dün misafirliğe gittik fotograftan da belli olacağı gibi güzel elbiselerimizden giydik ve prensesler gibi olduk, dönüşte evde çektim gerçi bu fotoyu...

Alttaki fotograf da geçen hafta apartmanın bahçesinde gezerken, otopark aslında da ben bahçe demeyi tercih ederim...

Oooh iyi geldi...

2006-04-17T16:43:00.000+03:00

İnci bu haftasonu çok mutluydu. Dedesinin bağında koşup oynadı. Kaan abisi (kuzeni) ile çok güzel oynadılar. Abisinin peşinden hiç ayrılmadı.

Misafirlik :(

2006-04-10T07:24:00.000+03:00

Uzun zamandır ilk kez dün akşam eşimin bir akrabasına çaya gittik. Giderken de çok sevindik çünkü orada 3 yaşında bir abla vardı. Yolda İnci'ye ablaya gidiyoruz sen onu seveceksin öpeceksin diye anlattım ve çok mutlu oldu.

Giderken uyudu ama varınca uyandı ve ablayı da görünce sevindi. İlk zamanlar peşinde gezdi çünkü Ümran ablası koşturup duruyordu. Bizimki de onun oyun yaptığını sanıyor ve gülüyordu. Halbuki ablasının İnci ile oynamak gibi bir düşüncesi yoktu. Hiçbir oyuncağına dokundurtmadı. Ayrıca iki kere de kızıma tekme atıp düşürdü. :(

Ve en sona sakladığım korkunç kısım, çığlık atmaya başladı. İnci ilk çığlıkta korkup bana sımsıkı sarılarak kafasını hiç kaldırmadan ağlayınca, ve "İnci çok korkuyor ne olur yapma ablası" deme gafletinde bulunulunca çığlıkların ardı arkası kesilmedi. Benim kuzucuğumda kucağımda içini çeke çeke ağladı durdu. En sonunda Ümran ablası muradına erdi biz kalktık evimize döndük.

Ben bu duruma çok bozulduğumu itiraf etmeliyim. Zaten insanlara karşı çekingen kızım bundan sonra çocuklardan da korkacak diye bayağı endişelendim... O yaşlarda çocuklar böyle oluyorsa yandık!

Bugün onunla Cebeci'ye gideceğiz... İşlerim var, sonra da eşimin halasına uğrayacağız. Bakalım Ankaray'a binince ne yapacak? Ya da toplu taşıma araçlarına ilk kez binebilecek miyiz?

Balkon ve Park Sefası

2006-04-06T15:58:00.000+03:00

Bahar geldi hoşgeldi... Bugün hava çok güzel, biz de kızımla öğlene kadar güneş alan balkonumuzu yıkadık, örtü serdik minderlerimizi koyduk oturduk, oyun oynadık.

Öğleden sonra sorup soruşturarak bulduğumuz parka gittik. İlk kez bir çocuk parkına çocuk götürüyorum ve kızım da ilk kez bir parka gidiyor. O yüzden bugün önemli bir gün. :)
İlk önce salıncakta salladım o kadar mutlu oldu ki çığlıklar atıyordu. Sonra da gezindik. Oyun alanında gezindi, bulduğu bir topla oynadı. Ben bankta oturup onu rahat bırakmayı sadece izlemeyi tercih ettim. Etraftaki çocuklara bakıyordu ama onunla oynayacak bir çocuk yoktu herkes kendi halindeydi.

Aslında bir çocuk parkta nasıl eğlendirilir pek bilemedim, kaydıraklara hiç yanaşmadım. Eh zamanla tecrübe kazanacağız... :)

Bugünkü yemek savaşı

2006-04-05T17:25:00.000+03:00

Bugün kendimi çok kötü hissediyorum. İnci hiçbirşey yemiyor ağzına kaşık almıyor. Sabah kahvaltı ettirmek isterken gene büyük itirazlarla karşılaştım daha mama sandalyesine otururken yaygara koparmaya başladı. Ben de çok sinirlendim ve zorla yedirmek istedim. Ona bayağı bir haşin davrandım. İki inatçı keçi karşılaştık ve o kazandı ama üstü başı da mama oldu. Sonuçta banyoya gitti ve uyudu.

Zorladığım için çok üzgünüm, yapmamam gerekiyordu biliyorum ama dayanamadım. Aç yaşıyor ve bütün gün bana yapışıp emiyor. Tahammül sınırlarımı zorluyor.

Gönlünü almak için uyandığında çok tatlı davrandım inşaallah unutur zorladığımı... Öğle yemeği olarak nohut ve pilav yedirmeye çalıştım tatlı tatlı ama bir kaç nohuttan sonra onu da yemedi. :(

Bakalım bu açlık grevi daha ne kadar sürecek ya da ben daha ne kadar dayanabileceğim...

Son bir haftamız

2006-04-02T12:15:00.000+03:00

İnci uyurken geçen hafta neler oldu yazayım dedim. Kara kuzum geçtiğimiz haftasonu ateşliydi, 2 gün boyunca sürekli ateşi vardı, ateşi çok yükseldiğinde daha önce doktorun vermiş olduğu fitili kullandım. Fitil düşürdü tabiki, ateşi az çıktığında ise şurup vardı onu kullandım. Ateşi olmadığı zamanlar hasta gibi olmadığı için doktorunu aramadım. Dişleri çıkıyor onların ateş yaptığını düşündük. Hanımefendi bir yandan azılar çıkarken üst köpek dişlerini de patlattı. 14 tane dişi oldu ama galiba 15. yolda :) alt sol köpek dişi de çıkacak gibi.

Neyseki pazartesinden sonra ateş kalmadı. Hiçbirşey yemiyordu şimdi azcık da olsa birşeyler yiyor. Yemek yedirmemiz çok zor, ne hallere giriyoruz ne oyunlar yapıyoruz da ancak birkaç lokma yedirebiliyoruz. Eski tontiş hali gitti, zayıf bir çocuk oldu. :( Hasta olmasın da buna da razıyım.

Bu hafta havalar güzeldi hemen hemen hergün dışarı çıktık, caddenin yukarısına doğru gittik döndük. Malesef yakında bir çocuk parkı yok, varsa da biz bilmiyoruz. Çok merak ediyorum çocuk parkında çocukları görünce ne yapacağını. Geçenlerde alışveriş merkezinde bir kız çocuğuna sarılmıştı. Arkadaş istiyor anlaşılan.

Dün nihayet ağlatmadan banyo yaptırabildik, buraya geldiğimizden beri 2,5 aydır hep ağlayarak banyo yapıyordu. Halbuki daha küçükken banyoyu çok seviyordu. Belki tekrar alışır ve sever.

Yürümesi, dişleri hep erken oldu ama İnci hala konuşmuyor. Sadece baba ve (g)itti diyor. Düşen, kapanan, giden ve biten herşeye böyle diyor. Aslında kendi dilinde konuşuyor ama biz anlamıyoruz ne yapalım :) Bakalım bizim dilimizi öğrenmesi ne kadar sürecek.

Bu arada seviyormusun dediğim herşeyi sarılıp öpüyor. Cüceleri ve pıtırcık kitapları dahil. Hele akşam babası geldiğinde başını omzuna koyup sarılması ve eliyle de sırtını pıt pıtlaması yok mu bitiriyor bizi :). Aynısını bana da yapıyor tabi uykudan uyandığında... :)

Uyanmadan bitireyim yazımı, bakalım önümüzdeki günlerde neler yapacağız...

Resimler ve Internet

2006-03-30T09:33:00.000+03:00

Dün annelog'un bloguna bakarken resimleri silmek ile alakalı yazısını gördüm, sonra da Taurus'un yazısını okudum. Açıkcası Internete resim koyarken tereddütlüydüm ama bebek ve çocuk resimlerini kullanan sapıklar aklıma gelmemişti.
Malesef artık İnci'nin düzgün resimlerini koymayacağım, uzak çekim olanlardan arada serpiştiririm.

İnci'nin annesi

Uykum geldi, yatırın beni...

2006-03-24T13:36:00.000+02:00

İnci'm

2006-03-23T11:58:00.000+02:00

Bu günlüğü kızım İnci için şimdi açtım. Bu web günlük olayını keşfetmem biraz geç oldu ama güzel oldu. Böylelikle İnci'nin gelişimini tatlı tatlı izlemiş olacağım...

13,5 aylık olan İnci Hanım artık koltuk tepelerine tırmanmaya başladı. İşte ispatı...

İnci'nin Annesi...